Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

24+2=24!


Σήμερα σκέφτηκα πόσες μέρες έχω να γράψω στο blog μου...
Όχι ότι πρέπει, αλλά θέλω!
Αλλά τον τελευταίο καιρό νιώθω σαν να μη μου φτάνει η μέρα για τίποτα...
Η Νικολέτα ακόμα δεν περπατάει, αλλά σκαρφαλώνει όλη μέρα... στο παράθυρο, στις καρέκλες... παντού! Σήμερα ήθελε να σκαρφαλώσει και στον πάγκο της κουζίνας & θύμωνε που δεν έφτανε!

Εγώ δεν έχω κοριτσάκι... μαιμουδάκι έχω μου φαίνεται!
Δεν σας κρύβω ότι ανυπομονώ να έρθει η στιγμή (σε κανένα χρόνο το βλέπω!) που θα μπορεί να κάτσει στο χαλί και να παίξει μόνη της, χωρίς να την κυνηγάω...
Όχι για να κάνω κάτι φοβερό, απλά για να μαγειρέψω χωρίς να κρέμεται από την μπλούζα μου ή να σιδερώσω χωρίς να κάνω ''κουκου-τζα'' συγχρόνως για να την απασχολήσω!

Στο πάρκο δεν κάθεται με ΤΙΠΟΤΑ!!! Με το που το βλέπει φωνάζει & κλαίει... Θέλει να είναι ελεύθερη! Και την καταλαβαίνω απόλυτα. Μόλις άρχισε να είναι ανεξάρτητη και να πηγαίνει όπου θέλει, πάλι κάτι να την περιορίζει;; Μπααα... δύσκολο για το μεσογειακό της ταμπεραμέντο!

Καμιά φορά σκέφτομαι πόσο ωραίο θα ήταν η μέρα να έχει άλλες δύο ωρίτσες!
Αλλά όχι για όλους, μόνο για μένα!
Δύο ώρες σε ένα παράλληλο σύμπαν ίσως... 
Για να κάνω ένα μπάνιο με την ηρεμία μου, να συμμαζέψω χωρίς να πρέπει να διακτυνίζομαι σε χρόνο dt για να πιάσω την Νικόλ πριν πέσει, να γράψω στο blog μου χαλαρή, να απαντήσω στα μαιλ μου σε φίλους που έχω τόσο καιρό να δω και θα νομίζουν ότι τους έχω ξεχάσει. Γιατί πάντα απαντάω βιαστικά, σαν να γράφω τηλεγράφημα... Είμαστε όλοι καλά. ΣΤΟΠ. Θα έρθουμε πριν τα Χριστούγεννα. ΣΤΟΠ. κτλ κτλ κτλ

Είναι πολύ ωραία περίοδος αυτή στα μικρά μας, το ξέρω... που αρχίζουν να περπατάνε, να μιλάνε, που σε καταλαβαίνουν. Αλλά είναι ταυτόχρονα και δύσκολη. Δεν έχεις τον χρόνο που χρειάζεται όχι μόνο για σένα ή για τη σχέση με τον άντρα σου, αλλά και για τα πρακτικά του σπιτιού!

Οπότε, λέω φέτος να ζητήσω από τον Άγιο Βασίλη να μου φέρει σαν δώρο αυτές τις 2 ωρίτσες!!!



ΥΓ= Εναλλακτικά, αν δεν μπορεί παρακαλώ να μου φέρει ένα αεροπλάνο για να μπορώ να πηγαίνω στην Ελλάδα & την Ιταλία λίγο πιο συχνά & λίγο πιο εύκολα :)



3 σχόλια:

  1. δεν θελω να σου χρυσωσω το χαπι, θα σου πω οτι σε καταλαβαινω απολυτα! τα ιδια περασα και περναω ακομα ΟΜΩΣ τωρα που ειμαστε πλεον 20 μηνων τα πραγματα σαν να φτιαχνουν καπως, τουλαχιστον καθε εστω δεκα λεπτα μονη της! για να σιδερωσω πλεον καθομαστε στο δωματιο της, δεν σου λεω οτι δεν κρεμεται απο πανω μου ή δεν χρειαζεται να κανω και εγω διαφορα αλλα τουλαχιστον για το πρωτο μισαωρο ασχολειται με τα παιχνιδια της!
    βλεπω οτι μερα με την μερα το διαστημα που μπορει να αυτοαπασχοληθει μεγαλωνει, ανεπαισθητα μεν αλλα μεγαλωνει!!

    και τωρα σε αφηνω γιατι με φωναζει, επιτακτικα κιολας!! μπλεξαμε φιλεναδα μπλεξαμε!!! αλλα θα την εκδικηθω εγω την νεαρα!! στα εικοσι της τα ιδια θα της κανω αμεεεεε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κουράγιο όλοι τα περάσαμε! Ακόμα και στα 4-6 που είναι τα δικά μου χρόνο δεν έχεις. Άντε 2-3 ωρίτσες!
    kathy by anthomeli

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ αυτο το σκαρφαλωμα!Που να δεις αμα θα περπαταει!!!Στο φωτιστικο θα την δεις. Εγω εβαλα προστατευτικα στα πανω ντουλαπια!!! Τα κατω δεν εχουν. Δεν τα πειραζει.Τα πανω εχουν τα φαγητα γι αυτο. Σε λιγο θα παιρνει καρεκλα ,θα την πηγαινει εκει που θελει και θα φτανει παντου η μικρη σου!!!Εγω πριν μια βδομαδα τον βρηκα μεσα στο ψυγειο!!!Και δεν ειναι παχουλο παιδι.Θα νομιζουν στο τελος οτι τον αφηνω νηστικο. Ψαχνει για λιχουδιες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή