Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Βραβείο!

Έχει μέρες που θέλω να ευχαριστήσω την Αθηνά του craftaholic με τις υπέροχες κατασκευές της
(και ειδικά τις κουκουβαγίτσες τις οποίες λάτρεψα με την πρώτη ματιά!!!)
&
την γλυκιά Μάχη, τη μαμά της talibanoulla που γράφει πάντα τόσο ωραία,

για το βραβειάκι που μου χάρισαν!




Κορίτσια σας ευχαριστώ!!
Το έχω ξαναπάρει και στο παρελθόν, αλλά δεν νομίζω ότι χορταίνει κανείς ποτέ να παίρνει βραβεία!!
Χεχε, έτσι δεν είναι;;;

Φιλάκια χχχ

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Εγώ & οι άλλοι...


Διάβαζα πριν λίγες μέρες σε ένα περιοδικό τη συνέντευξη ενός Έλληνα ηθοποιού & κομμωτή  
(λατρεύω τους συνδυασμούς στους ανθρώπους!)
ο οποίος σχετικά πρόσφατα μετακόμισε στις ΗΠΑ για δουλειά.
(δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομά του για να σας το πω).

Στην ερώτηση λοιπόν αν έχει φτιάξει ήδη τον κύκλο του από φίλους & γνωστούς, 
απάντησε ότι ''περισσότερο με ημικύκλιο μοιάζει...''
Χαμογέλασα.
Γιατί κάπως έτσι νιώθω κι εγώ...

Όσους ανθρώπους κι αν γνωρίσω, ο κύκλος δεν κλείνει ποτέ.
Φαντάζομαι πως η απουσία τις οικογένειας μου & των 2-3 κοντινών μου φίλων είναι η αιτία.
Και ξέρω ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν & όσους νέους ανθρώπους 
κι αν προσθέσω στον "κύκλο" μου, θα παραμείνει για πάντα μισός...
Οι δυο του άκρες δεν θα ενωθούν ποτέ.
Γιατί οι πιο σημαντικοί για μένα άνθρωποι βρίσκονται μακριά...

Καλό Βράδυ xxx

 

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Tric or Treat?

Το Χάλοουϊν είναι μια γιορτή την οποία είχα ακουστά μόνο από τις αμερικάνικες ταινίες.
Ποτέ φυσικά δεν την γιορτάζαμε στην Ελλάδα & ούτε καλά-καλά ήξερα πότε πέφτει!

Εδώ όμως, καθότι στο διπλανό σπίτι μένει μια οικογένεια Αμερικάνων έμαθα τα βασικά!
Στον καφέ που έπινα τις προάλλες με τη γειτόνισσα-μαμά ήρθε η συζήτηση σε αυτό.
(καθότι ο γιος τους δεν είναι και πολύ χαρούμενος που δεν θα είναι στην Αμερική εκείνη τη μέρα.)

Να, λοιπόν, τι ακριβώς είναι αυτή η ''μυστικιστική'' γιορτή!!


''To Χάλοουϊν (Halloween) είναι γιορτή του δυτικού κόσμου που γιορτάζεται τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, 
κατά την οποία τα μικρά παιδιά μεταμφιέζονται σε κάτι "τρομαχτικό" και επισκέπτονται σπίτια μαζεύοντας γλυκά, ενέργεια γνωστή ως "trick or treat" (σκανταλιά ή κέρασμα).

 Η ρίζα της λέξης αυτής προέρχεται από το All-hallow-even 
& δηλώνει την παραμονή (eve) της γιορτής των Αγίων Πάντων (All Hallows Day - All Saints Day). 

Το Χάλοουϊν συνδέεται με την υπερφυσική δραστηριότητα. 
Πολλές πολιτιστικές παραδόσεις θεωρούν την ημέρα αυτή ως μία από τις ελάχιστες μέρες που μπορεί να επιτευχθεί επαφή με τον κόσμο των πνευμάτων καθώς και ότι είναι η μέρα που η μαγεία, και γενικότερα οποιαδήποτε δραστηριότητα που έχει να κάνει με το υπερφυσικό, είναι στο ζενίθ.

Σήμα κατατεθέν επίσης της γιορτής αυτής είναι τα φαναράκια φτιαγμένα από πραγματικές κολοκύθες πάνω στις οποίες υπάρχουν χαραγμένα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, άλλοτε πιο χιουμοριστικά και άλλοτε πιο τρομαχτικά.
Το έθιμο της κολοκύθας έχει ρίζες από την Ιρλανδία.

Παρακάτω θα δείτε πως μπορείτε να φτιάξετε κι εσείς μια Χαλοουιν-κολοκύθα, 
όπως μας δείχνει το blog Παίζουμε Μαζί! 

Κόβουμε το πάνω μέρος της κολοκύθας.
Αδειάζουμε προσεχτικά το εσωτερικό της.
Εκτυπώνουμε ή ζωγραφίζουμε σε ένα χαρτί το σχέδιο που θέλουμε 
& το χαράζουμε πάνω στην κολοκύθα μας.
Και μετά κόβουμε σε βάθος το σχέδιο μας (με προσοχή!!) 
Μπορούμε, επίσης, αν θέλουμε να προσθέσουμε στο εσωτερικό της χριστουγεννιάτικα λαμπάκια 
με μπαταρία, για να έχει μια πιο ρομαντική όψη!

Για να είμαι ειλικρινής πολύ θα 'θελα μια φορά να βρεθώ κι εγώ σε κάποιο μέρος της Αμερικής αυτήν τη συγκεκριμένη μέρα & να τριγυρνάω με το φαναράκι μου μαζεύοντας γλυκά!
So... Tric or Treat?




Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Feel Free...


Σε αυτήν την πόλη μόλις βγει ο ήλιος όλοι σαν να τρελαίνονται!
Λες κι αυτόματα ανακηρύσσεται σε αργία και όλοι ξεχύνονται στους δρόμους.
'Ετσι κι εγώ πήρα τη Νικολετίτσα μου και βγήκαμε έξω το πρωί.
Εκεί που βολτάραμε ανάμεσα στα κανάλια, ξαφνικά άρχισε να ακούγεται 
μια υπέροχη μουσική από το βάθος, που όλο πλησίαζε.
Σε λίγα λεπτά μια πλωτή βάρκα, από τις άπειρες που κυκλοφορούν στο Άμστερνταμ, ερχόταν προς το μέρος μας. Μια βάρκα, με μια παρέα πενηντάρηδων επάνω, οι οποίοι έπαιζαν μουσική.
Και πιο συγκεκριμένα ...Σαξόφωνο!
Η πρώτη σκέψη που σου έρχεται στο μυαλό όντας Ελληνίδα, είναι ότι το κάνουν για να μαζέψουν χρήματα. 
Λάθος! Το κάνουν απλά γιατί έτσι γουστάρουν!
Γιατί έχει ήλιο & γιατί τους αρέσει να παίζουν μουσική παρέα.
Γιατί η ζωή είναι ωραία. Κι ακόμα πιο ωραία όταν ζεις σε ένα μέρος που νιώθεις ελεύθερος
 να κάνεις ότι σου κατέβει στο κεφάλι, χωρίς κανένας να σε κριτικάρει και να σε λοξοκοιτάζει.

Άμστερνταμ σημαίνει ελευθερία.

Είναι το μέρος που μπορείς να βάψεις τα μαλλιά σου πράσινα και να είσαι ντυμένος 
από πάνω ως κάτω στα πορτοκαλί και να μην ενδιαφέρει κανέναν!
Μου αρέσει. Κι ας ξεφεύγουν μερικοί κάποιες φορές. 
Κανένας όμως από αυτούς δεν σε ενοχλεί. Οπότε... τι σε νοιάζει;;;


ΥΓ: Εννοείται ότι μέχρι να γυρίσουμε έβρεχε... Κλασικά!! :)

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Πες μου τη Σελήνη σου, να σου πω ποιος είσαι!


Τελευταία διαβάζω συχνά για τον ζωδιακό κύκλο και ''ψάχνω'' τα χαρακτηριστικά 
που ίσως έχει το παιδάκι μου όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα.
Παρόλο που ποτέ δεν ασχολήθηκα ιδιαίτερα με τα ζώδια, δεν ξέρω τι με έχει πιάσει!
(Ξύπνησε η Άση Μπίλιου μέσα μου! χεχε)

Σερφάρωντας στο blog lovebaby.gr βρήκα μια εφαρμογή με την οποία υπολογίζεις τη ζωδιακή θέση της σελήνης.
Η Σελήνη, δείχνει μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών, το τρόπο που διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας, 
τις διαθέσεις μας, τις αντιδράσεις μας, τις ευαισθησίες μας & τις κρυφές μας επιθυμίες. 

 Έβαλα, λοιπόν, τα στοιχεία της Νικολέτας και η απάντηση ήταν : Ιχθείς!
Ευαίσθητη & συνεσταλμένη θα είναι η κορούλα μου!

Εδώ μπορείτε να βρείτε τη συγκεκριμένη εφαρμογή & να διαβάσετε το αποτέλεσμα για τα δικά σας παιδιά! 
Το μόνο που θα χρειαστεί είναι να θυμάστε την ακριβή ώρα γέννησης.
(Μη μου πείτε ότι δεν τη θυμάστε!! Εγώ μετά από 23 ώρες γέννας δεν την ξεχνάω με τίποτα!χιχιχ)

Φιλάκια :)



Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Movember!!!


Στην Ολλανδία έχουν πολύ αναπτυγμένο το αίσθημα της προσφοράς & του εθελοντισμού.

Θα μου πεις: έχουν και την οικονομική άνεση να το κάνουν.
Και θα σου απαντήσω: ότι μπορείς να δώσεις και μόνο 2 ευρώ αν θέλεις...

Μου αρέσει σαν κίνηση, κυρίως γιατί δεν είναι ότι απλά αποφάσισε να μαζέψει λεφτά για ένα καλό σκοπό,
αλλά ότι θα κοπιάσει και προσωπικά γι' αυτόν.
Κι αυτό του δίνει ήδη άλλη αξία. Όσα χρήματα κι αν μαζέψει.


Μέσα σε αυτό το κλίμα του "βοηθάω γύρω μου", έχει καθιερωθεί κάθε Νοέμβριο το Movember!
(from M-oustache and N-ovember)

Τι είναι αυτό;

Ένα ίδρυμα έρευνας σχετικά με τον καρκίνο του προστάτη "δημιούργησε" το Movember,
έτσι ώστε να ενισχύσει οικονομικά τις έρευνές του.

 Πώς λειτουργεί;

Για όλο τον μήνα Νοέμβριο, καλείται όποιος άντρας θέλει να αφήσει μουστάκι!
Δημιουργείται μέσω ίντερνετ ένας ''λογαριασμός'' στο όνομά του καθενός,
όπου και μπορείς να προσφέρεις όσα χρήματα θέλεις.
Ίδια φιλοσοφία με την παραπάνω ιστορία δηλαδή!

Πέρσι ο άντρας μου πήρε μέρος και μάζεψε περίπου 200 ευρώ από γνωστούς & φίλους.
(Έβαλα κι εγώ 20 ευρώ για υποστήριξη! Θα έδινα όσο-όσο αν ήταν να το ξύριζε νωρίτερα,
αλλά δεν κατάφερα να τον μεταπείσω!!)

Μου αρέσει όλο αυτό που συμβαίνει σε αυτή τη χώρα!
Γιατί κανείς δεν κάνει μια δωρεά για να φανεί, ή απλά για φορολογικούς λόγους.
Το νιώθουν πραγματικά και γι' αυτό παίρνουν μέρος και σε τέτοιες ενέργειες.
Κι εκτός από τον καλό σκοπό έχει και πλάκα! (Περπατάς στο δρόμο και μετράς μουστάκια!!)

ΥΓ= Φέτος, δεν υπάρχει περίπτωση ο άντρας μου να ξαναφήσει! Του το δήλωσα!
Δεν θέλω η Νικολέτα να βλέπει εφιάλτες!! χεχε :)

http://nl.movember.com/

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Ένα μικρό θαύμα... το δικό μου!

Το να είσαι full time mom είναι από τα πιο όμορφα πράγματα στον κόσμο!
Και παρόλο που κάποιες φορές θέλεις να τσιρίξεις γιατί δεν αντέχεις άλλο, 
εξακολουθεί να είναι υπέροχο σαν εμπειρία.

Ζω τη Νικολέτα κάθε στιγμή και βλέπω την καθημερινή της εξέλιξη βήμα-βήμα.
Είναι τόσο περίεργο να παρακολουθείς ένα πλάσμα να μεγαλώνει και να ανακαλύπτει τα πάντα.

Σήμερα η Νικολέτα στάθηκε για πρώτη φορά όρθια χωρίς να πιάνεται. Για δευτερόλεπτα.
Και το βλέμα της, το ύφος που πήρε εκείνη τη στιγμή, το πρόσωπό της δεν θα τα ξεχάσω ποτέ.
Ήταν γεμάτη έκπληξη και περηφάνεια μαζί!!

Τι παράξενο πράγμα που ξεκινάνε από το μηδέν,
και θα φτάσει μια μέρα που θα γνωρίζουν πιο πολλά κι από μας...

Χαίρομαι που πήρα την απόφαση να είμαι σπίτι μαζί της.
Κι ας με έχει κουράσει λιγάκι το να μην κάνω τίποτα άλλο από το να είμαι μαμά...
Κι ας έχω διαβάσει την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων 322 φορές...
Κι ας περνάω περισσότερη ώρα κάνοντας την αγελάδα (μουυυυ) από το να μιλάω κανονικά...

Χαίρομαι που τη μεγαλώνω εγώ κι εύχομαι όσες μανούλες το θέλουν κι εκείνες, να το καταφέρνουν!

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

Ταχυδρόμοοοος!!!


Πλέον η επικοινωνία στις μέρες μας έχει γίνει πολύ εύκολη.
Μόλις μου λείπει κάποιος εδώ που είμαι, παίρνω τηλέφωνο, μπαίνω στο skype, στέλνω email!
Όχι όπως παλιά που έστελνες ένα γράμμα και περίμενες.
Ή έπαιρνες τηλέφωνο αραιά και που, λόγω της απλησίαστης τότε χρέωσης, και μιλούσες βιαστικά, κωδικοποιημένα, σαν να στέλνεις σήματα μορς.
Ναι, η ζωή μας είναι πιο εύκολη πια από αυτήν την άποψη.
Όμως...

Όμως τις προάλλες όταν άνοιξα το γραμματοκιβώτιο μας και μέσα υπήρχε -εκτός από τους καθιερωμένους λογαριασμούς- ένα δέμα με το όνομά μου χάρηκα ΤΟΣΟ πολύ.
Ήταν από τη νονά της Νικολετίτσας μου, από την καλύτερή μου φίλη, που τόσο πολύ μου λείπει.
Το δώρο για τα γενέθλιά μας!
Είναι διαφορετική αίσθηση όταν διαβάζεις ένα γράμμα ή μία κάρτα, από όταν διαβάζεις ένα email.
Ίσως γιατί ''παίρνει μέρος'' και η αφή. Αγγίζεις κάτι που πριν λίγο ήταν στα χέρια του άλλου, βλέπεις τα γράμματά του, ίσως να νιώθεις και τη μυρωδιά του καμιά φορά...
Δεν είναι ένα απρόσωπο λευκό πλαίσιο με την ίδια τυποποιημένη γραμματοσειρά.

Από τότε που ήρθα στην Ολλανδία δεν έχω σταματήσει να στέλνω γράμματα.
(& να λαμβάνω δηλαδή, ας είναι καλά η φιλενάδα μου και η μαμάκα μου!!!)
Στους γονείς μου, στις αδερφές μου, στην κολλητή μου...
Με μια κάρτα, ένα μικρό γράμμα, φωτογραφίες της Νικολέτας.
Κι ας μιλάμε κάθε μέρα.
Είναι αλλιώς όταν ανοίγεις το γραμματοκιβώτιο και υπάρχει κάτι για σένα.
Κάτι από κάποιον που αγαπάς πολύ και σου λείπει...

Ευχαριστούμε Μαράκι για το δώρο σου & πιο πολύ για την όμορφη κάρτα και τα λόγια σου που πάντα με κάνουν να δακρύζω :) Σ' αγαπώ πολύ :)

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Βραβείο Νο2 - Κορίτσια.. με κακομαθαίνετε..χεχε :) :))


Κι άλλο βραβειάκι! Τι καλά!
Ευχαριστώ πολύ-πολύ τη Γιώτα και το όμορφο blog της lolipopfamily.blog.
Στέλνω ένα φιλάκι στα υπέροχα Χανιά και σε σένα :)


Το συγκεκριμένο βραβείο πρέπει κανονικά να το χαρίσω σε 5 blogs κάτω από 200 αναγνώστες.
Δυστυχώς αυτές οι μέρες είναι ΣΟΥΠΕΡ γεμάτες από υποχρεώσεις και ο χρόνος μου ελάχιστος, οπότε λέω να πρωτοτυπήσω!

Όποια blogger με διαβάζει (και τηρεί τον όρο να έχει κάτω από 200 αναγνώστες)
μπορεί να έρθει στο blogo-σπιτάκι μου και να παραλάβει το βραβείο της!

ΥΓ= Ας αφήσει ένα σχολιάκι όμως κάτω για να επισκεφτούμε κι εμείς μετά το blog της!!!

Φιλάκια σε όλες κι ελπίζω να είστε καλά!!
Θα χαθώ λιγάκι αυτές τις μέρες αλλά υπάρχει λόγος :) :))

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Καλό μήνα με ένα βραβείο!


Σας έχω ξαναπεί ότι ένα από τα πιο ωραία κομμάτια του blogging είναι οι άλλοι bloggers.
Δεν είχα ιδέα πριν 3 μήνες τι γίνεται εκεί έξω...
Και ξαφνικά βρέθηκα να διαβάζω μανιωδώς κάποια συγκεκριμένα.
(Κυρίως μαμαδο-blog δηλαδή!)

Ένα από αυτά που μου αρέσουν πολύ είναι της Mamma El.
Δεν είναι μόνο ότι γράφει ωραία, αλλά και ότι το blog της είναι τόσο όμορφο και καλοστημένο,
ώστε μου φτιάχνει τη διάθεση με το που θα "μπω"!
Σήμερα λοιπόν έλαβα ένα βραβειάκι από την Ελίζα!
Κι ένα βραβείο είναι πάντα ένα ευχάριστο νέο, ειδικά όταν προέρχεται από κάποιον που 'διαβάζεις' κι εσύ. Ευχαριστώ Ελίζα! :)

Βουα-λά, λοιπόν, το "πολύπλευρο" βραβείο μου!


 Οι κανόνες που πάντα ακολουθούν ένα blogo-award είναι:

1. Προσθέτουμε το βραβείο στο ιστολόγιο μας. (τσεκ!)
2. Ευχαριστούμε το πρόσωπο που μας το χάρισε. (τσεκ!)
3. Αναφέρουμε 7 πράγματα σχετικά με τον εαυτό μας. (Χμμ...)
4. Αναφέρουμε τους κανόνες. (just ..τσεκ!)
5. Χαρίζουμε το βραβείο σε ακόμα επτά ιστολόγια της επιλογής μας. (Δύσκολο & εύκολο μαζί!)
6. Ενημερώνουμε τα ιστολόγια με ένα σχόλιο για να μπορέσουν να το παραλάβουν.

Ξεκινάω λοιπόν...

...Όσο για μένα:

1. Έχω ύψος 1,76 και πάντα θα ήθελα να είμαι λίιιιιγο πιο κοντή.
2. Φοράω παπούτσια νούμερο 41 & μισό!  
(Ναι δεν βρίσκω σχεδόν ποτέ αυτά που θέλω στο νούμερο μου).
3. Όταν φοράω ψηλά τακούνια, ανυπομονώ πάντα να τελειώσει η βραδιά. 
(όσο ωραία κι αν περνάω!).
4. Από την εγκυμοσύνη μου και μετά δεν μπορώ με τίποτα να φάω μαστίχες!
5. Είμαι υπναρού.
6. Μιλάω πολύ (...αλλά πάντα εύστοχα εννοείται! χεχε)
7. Από μικρή ήθελα να έχω ένα μικρό μαλτεζάκι! (τώρα πια σχεδόν το ξεπέρασα!)

Όσο για τους άλλους... (αυτούς που χαρίζω το βραβείο ντε!)...


Τα νούμερα 2 & 7 δεν είναι μαμαδο-blog, αλλά είναι υπέροχα! :)
Φιλάκια σε όλες & καλό φθινόπωρο... όπου κι αν είστε!


ΥΓ= Όσο για το Νο 6 των κανόνων μάλλον θα πραγματοποιηθεί αύριο..
γιατί μόλις ξύπνησε η κοράκλα μου με άγριες διαθέσεις! χεχε :)