Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Η μαμά στα ξένα αποχωρεί... (για λίγο)!

Είναι μέρες που θέλω να γράψω, αλλά όλο κάτι συμβαίνει.
Πέρασα ένα περίεργο διάστημα και σήμερα νομίζω πως ξεδιάλυνα πια το τι θέλω...
Περίπου δηλαδή! :)

Αλλά πριν το τι θέλω, ας ξεκινήσουμε από το τι είμαι...
Είμαι μια μαμά στα ξένα, χωρίς καμία βοήθεια, αφού συγγενείς κοντά μας δεν υπάρχουν και ο μπαμπάς μας δουλεύει πολλές-πολλές ώρες.
Είμαι επίσης μια νοικοκυρά που θέλει το σπίτι καθαρό, φρέσκο φαγητό κάθε μέρα, όλα σιδερωμένα στην εντέλεια.
Είμαι μια μαθήτρια ολλανδικών που πασχίζει να μάθει αυτήν την θεσπέσια γλώσσα.
Είμαι παθολογικά εθισμένη crafter, που έχει ανάγκη να δημιουργεί συνέχεια.
Είμαι μια πρωτάρα και άκρως αγνή blogger, γιατί πάντα μου άρεσε να γράφω, όχι με στόχους... Να, απλά έτσι.

Έκανα νέες φίλες χάρη στο blog μου. Εκφράστηκα, διασκέδασα "μιλώντας".
Είναι μια γέφυρα... Προς εσάς. Που ζείτε μαζί μου δικές μου στιγμές, κι ας μη με ξέρετε, κι ας ζείτε μίλια μακριά.
Το αγαπώ πολύ το blog μου.
Μα εδώ και λίγο καιρό νιώθω πως η χαρά του άρχισε να μετατρέπεται σε πίεση.
Όχι γιατί πρέπει, μα γιατί ΘΕΛΩ να γράψω!!! Έχω ήδη ένα σωρό αρθρακια σκαρωμενα στο μυαλό μου.
Αλλά έχω και ένα δυναμικό κοριτσάκι που απαιτεί τεράστιο μέρος του χρόνου μου. Και ένα κεφάλαιο με ανώμαλα ρήματα και κτητικές αντωνυμίες που με περιμένει. Α, ναι και δύο πλυντήρια για σιδέρωμα που με κοιτάνε επίμονα κάθε φορά που περνάω από δίπλα τους.
Και έναν άντρα που θέλω να κάθομαι δίπλα του τα βράδια, κι ας βλέπουμε απλά τηλεόραση.
Και όσο κι αν προσπαθώ δεν μπορώ να τα συνδυάσω όλα μαζί κ νιώθω να πνίγομαι...
Γιατί δεν σας το είπα, αλλά είμαι και τελειομανής.

Αποφάσισα, λοιπόν, ότι τελικά δεν είμαι η σούπερ-woman που νόμιζα και άρα πρέπει να βάλω προτεραιότητες.. και κάποια από όλα αυτά στην άκρη.
Η Νικόλ μου σε πέντε μήνες ξεκινάει παιδικό, οπότε ως τότε διαλέγω να είμαι μόνο μαμά, νοικοκυρά και μαθήτρια. Με αυτήν ακριβώς τη σειρά.

Σε πέντε μήνες που θα αποκτήσω ξανά λίγο από το ''χαμένο χρόνο'', λίγο από την παλιά "Γεωργία", τότε θα επανέλθω. Φρέσκια και ήρεμη.
Ως τότε καλές μου, σας στέλνω ένα τεράστιο φιλί, βάζω τις κούτες με τις τσόχες και τα ψαλίδια μου ψηλά στη ντουλάπα και απολαμβάνω ότι μένει. (...τα πάντα δηλαδή).
Εις το επανιδειν... Με το κεφάλι ψηλά, αλλά με τα πόδια στη γη.
Μου λείπετε ήδη............

ΥΓ= Και κάτι ακόμα... Προς όλες εσάς τις σούπερ-women out there, δεν ξέρω πως τα καταφέρνετε αλλά σας βγάζω το καπέλο!

11 σχόλια:

  1. Και καλά θα κανεις!! Το θέμα ειναι να κάνουμε αυτο που θελουμε όσο καλύτερα μπορούμε. Οπότε βρίσκεις λιγο χρόνο προσπάθησε να καταγραφεις στιγμές που αξίζουν να μείνουν στο χρόνο. Θα τα πούμε σύντομα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποιές super women βρε κορίτσι μου? εγώ να δεις πως έχω παλαβώσει με ένα νήπιο και ένα βρεφάκι! Σε κατανοώ απόλυτα γιατί εγώ έχω έστω και λίγη βοήθεια. Η απόφαση σου είναι άκρως σεβαστή και θα περιμένουμε να τα ξαναπούμε! Ως τότε να κάνεις πράγματα που πραγματικά σε γεμίζουν! Εις το επανιδείν λοιπόν!
    (Πρωην talibanoula)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε καταλαβαίνω απόλυτα, απόλυτα το εννοώ! Είμαι κι εγώ σε φάση κατάρρευσης από την κούραση και τις καθημερινές υποχρεώσεις, λόγω της τελειομανίας μου και έτσι έχω παραμελήσει το blog μου. Θα τα ξαναπούμε σε μερικούς μήνες Γεωργία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Take your time. Εγώ (όταν γράφω) γράφω κλεφτά στη δουλειά. Στο σπίτι δεν υπάρχει περίπτωση !!! Θα σε περιμένουμε :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα. Σίγουρα θα μας λείψεις αλλά πραγματικά καλά κάνεις και βάζεις τις προτεραιότητές σου. Δεν υπάρχουν super-women, μην γελιόμαστε. Απλά, πάντα παραμελούμε και κάτι... ή προσπαθούμε να τα κάνουμε όλα, αλλά όχι όσο τέλεια θα θέλαμε. Σίγουρα πάντως όταν κάτι μας πιέζει το κάνουμε πέρα και επανερχόμαστε ή όχι. Φιλιά στη γλυκιά μαμά, σύζυγο, νοικοκυρά και μαθήτρια Γεωργία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γεωργία μου να κάνεις αυτό που σου λέει η καρδιά σου! Το blog το κάναμε για να μας χαρίζει χαρά και όχι να μας αγχώνει... εγώ γράφω πια μόνο όταν έχω κάτι να πω ή όταν προλαβαίνω. Δηλαδή σπάνια! Βέβαια η αλήθεια είναι οτι θα μου λέιψεις. Επισκέπτομαι συχνά το blogοσπιτάκι σου και η απουσία σου θα είναι αισθητή! Αλλά δεν πειράζει, θα γυρίσεις με το καλό με περισσότερη όρεξη και σίγουρα πολλά να μας πεις!
    Πολλά φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξέρω οτι έχεις ...αποχωρήσει αλλά εγώ σου στέλνω ένα βραβείο! Και όποτε το δεις!

      Διαγραφή
  7. Γεωργία μου μου άρεσε πολύ αυτό που είπες στο τέλος..απολαμβάνω ότι μένει, τα πάντα δηλαδή!
    Κι έτσι είναι! Απόλαυσε την οικογένειά σου και να είσαι πάντα καλά κι ευτυχισμένη! Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τα λέμε ξανά σε πέντε μήνες... ή έξι ή επτά... όσο χρειαστεί...ς ΕΣΥ! Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κορίτσια μου γλυκά σας ευχαριστώ όλες τοσο τοσο πολυ!!!! Τα λέμε σύντομα... Να σε λίγους μονο μήνες :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Επειδή έχω υπάρξει μαμά στα ξένα με δύο παιδάκια και σε καταλαβαίνω απόλυτα... σου δίνω ένα βραβειάκι όταν επιστρέψεις -σύντομα ελπίζω- να το παραλάβεις http://myownkallisblog.blogspot.gr/2013/10/blog-post_26.html Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή