Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Playdates αλά Ολλανδικά!


Από τη στιγμή που γίνεσαι μαμά, οι συναντήσεις με άλλες μαμάδες με μωράκια -κι αργότερα παιδάκια-
δεν αργούν να έρθουν.
Κοινωνικοποιείς το παιδί σου και λες κι εσύ καμιά μαμαδίστικη κουβέντα!
Μέχρι τη στιγμή που το μικρό σου μπορεί πλέον να παίξει άνετα χωρίς να είσαι συνεχώς δίπλα του.

Και φτάνει η μέρα που το παιδάκι σου πάει στον παιδικό σταθμό ή στο σχολείο, κι εκτός από τις φίλες σου, κανονίζεις πλέον και playdates με τις μαμάδες των συμμαθητών του.
Κι ενώ εσύ ως μια κλασική Ελληνίδα μάνα φαντάζεσαι ότι αυτές οι συναντήσεις για παιχνίδι (και ενίοτε μαλλιοτράβηγμα) θα γίνονται εναλλάξ μια στο ένα σπίτι, μια στο άλλο, με εσένα να κρατάς μια κούπα καφέ και να μιλάς, ...ξαφνικά το σκηνικό αλλάζει.

Όχι μαντάμ, σου λένε, εδώ στα ξένα (και μάλιστα στα βόρεια) τα πράγματα συμβαίνουν λίγο διαφορετικά! Εσύ κάθεσαι ωραία και καλά στο σπιτάκι σου και το παιδί σου το παίρνει η εκάστοτε μαμά μαζί με το δικό της για να πάνε στο σπίτι τους να παίξουν. Όταν τελειώσει το παιχνίδι, στο deliver-άρουν σπίτι.

Ναι, βρε παιδιά, αλλά να μην πούμε μια έρμη κουβέντα πρώτα με αυτή τη μαμά; Να δούμε τι καπνό φουμάρει; Να μην πάμε μια φορά στο σπίτι τους να σκανάρουμε το χώρο; Και όλα τα λοιπά, που μια Ελληνίδα μάνα θα σκεφτεί...

Όχι, λέμε μαντάμ! Τα παιδιά κανονίζουν μόνα στο σχολείο με ποιο θα θελαν αύριο να παίξουν και έχουμε deal! Απλά την επόμενη σου λέει μην έρθεις να το πάρεις, θα το πάρει η Χέλγκα, η μαμά της Τίνεκε... Χμμ... Δε νομίζω!

Ως ξένη σε αυτή τη νέα χώρα για μένα, με κουλτούρα και νοοτροπία ελληνική, έρχομαι συχνά μπροστά στο δίλημμα αν θα πρέπει να συμπεριφερθώ "ολλανδικά" ή "ελληνικά".
Τότε η λογική & το ένστικτο τα βάζουν κάτω και συναποφασίζουν.
Συνήθως είμαι κάπου στη μέση, κλίνοντας περισσότερο προς την ελληνική μεριά.

Σε αυτό το θέμα με τα playdates όμως νομίζω ότι θα πατήσω πόδι.
Θέλω να ξέρω την οικογένεια, έστω λιγάκι. Θέλω να έχω δει το σπίτι που θα παίζει το παιδί μου για 2 -3 ώρες.
Έχει σκάλες; Ποιός θα τα προσέχει όση ώρα είναι εκεί;
Ειδικά όταν μιλάμε για ηλικίες γύρω στα 3!
Φυσικά όταν η Νικόλ θα είναι 7- 8 χρονών θα είμαι αρκετά πιο χαλαρή. (θα είμαι;)

"Άμα τους πεις κάτι τέτοιο σε στραβοκοιτάνε", μου είπε μια φίλη.
"Σκασίλα μου μεγάλη και δέκα παπαγάλοι", της απάντησα με όλη την ωριμότητα που με διακατέχει!
Εγώ θέλω να ξέρω ότι το παιδί μου θα είναι ασφαλές! Τέλος!



*Πηγή φωτογραφίας
 photo sig1.png

12 σχόλια:

  1. Γεωργία μου πολύ μου αρέσουν οι ιστορίες σας! μαθαίννουμε την κουλτούρα που επικρατεί!
    Τι λες καλέ όμως που δεν θα ξέρω σε τι σπίτι μπαίνει το παιδί μου και πως θα του φέρονται (αν και δεν είμαι υπερπροστατευτική). Μα πως σκέφτονται οι Ολλανδέζες μαμάδες....??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Νίκη!! Είναι όντως πολύ πιο χαλαρές εδώ οι μαμάδες! Αυτό έχει και θετικά φυσικά, αλλά και πολλά αρνητικά κατ'εμέ! Χαίρομαι που σου αρέσουν οι ιστορίες μας γιατί προβλέπεται μέλλον όπως τα βλέπω! χεχε :))

      Διαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε καταλαβαίνω απόλυτα... Κι εγώ δεν θα τον άφηνα το Νικόλα σε ξένο σπίτι.. χωρίς να ξέρω την οικογένεια.. Άσε που είναι μικρός.. Οκ κι εδώ τα παιδιά πηγαίνουν στους φίλους τους να παίξουν..Αλλά όχι έτσι...Λίγο μεγαλύτερα.. Οπως λες κι εσυ..7-8 χρονών.. Α πα πα.. Πολύ απελευθερωμένες μαμάδες οι Ολλανδέζες.. Εγώ δεν μπορώ..Το λέω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε Ελπιδα κι εγώ μια από τα ίδια!! Μερικές φορές κάνω πίσω σε διάφορα για να μη νιώθει το παιδάκι μου εκτός κοινωνίας, αλλά όταν τίθεται θέμα ασφάλειας... δεν το διαπραγματεύομαι!! :)

      Διαγραφή
  4. Οχι, όχι!! Με τίποτα....! Εδώ μέχρι την κουνιάδα μου και με δυσκολία τον αφήνω, όχι να πάει μια ΑΓΝΩΣΤΗ να τον πάρει από το σχολείο (που δεν πάει αλλά λέμε τώρα!) και να μην ξέρω που είναι και τι κάνει τόσες ώρες! Καλή η ελευθερία δε λέω αλλά μην γίνουμε και ευρωπαίοι!!! Μου κάνει όμως εντύπωση, να μην θέλει ένα "μαμαδοκαφεδάκι"... τσ τσ τσ τι άνθρωπος είναι αυτή!!! :-P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βορειο-ευρωπαία -απ'ότι με κόβω- σε μερικά πράγματα δε θα γίνω ποτέ!! :) χιχι

      Διαγραφή
  5. Και μόνο που το σκέφτομαι φρικάρω. Δεν γίνεται... απλά. Σε μια τέτοια περίπτωση θα με έβλεπα να κάνω εγώ κάθε μέρα το delivery και να τα μαζεύω στο δικό μου σπίτι! Αφού οι άλλες μαμάδες δεν το σκέφτονται ας μου επέτρεπαν να το σκέφτομαι εγώ για το δικό μου παιδί. Πέρα του ότι είναι πολύ μικρά, δεν γίνεται να εμπιστεύεσαι το παιδί σου σε κάποιον που τον ξέρεις ελάχιστα... Ελληνίδα και πάλι Ελληνίδα!
    Την καλημέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ με Νίκη, με βλέπω για πολύ playdate τα επόμενα χρόνια σπίτι μου!!! Καλύτερα από το να είμαι 2-3 ώρες σε αναμμένα κάρβουνα πάντως! :)

      Διαγραφή
  6. Μανούλα δεν είμαι ακόμη αλλά ε΄χω έναν πολυαγαπημένο ξάδερφο και το να πάει σε ξένο σπίτι, με άγνωστα σε μένα άτομα μου προκαλεί μόνο φόβο και τίποτα άλλο σε όποια ηλικία και να έιναι! Νομίζω ότι καλό είανι να επιμείνεις σε αυτό! Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Που να γίνεις και μανούλα να δεις πως θα τρέμει το φυλοκάρδι σου... Φιλάκια πολλά :)

      Διαγραφή
  7. Και το αντίστροφο... δεν θέλει και εκείνη η μαμά να ξέρει ποιο παιδί βάζει στο σπίτι της; Να πει μία κουβέντα με τη μαμά του τέλος πάντων, πώς παίρνεις τόσο μεγάλη ευθύνη να προσέχεις το παιδί κάποιου άλλου τον οποίο δεν ξέρεις καθόλου, χωρίς να είναι ο γονιός εκεί; Εγώ θα πήγαινα πακέτο με το παιδί μου πάντως, και αν δεν άρεσε, τότε playdates σε ουδέτερα μέρη, πάρκα κτλ! Ε μα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή