Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν!

Κι ενώ έχεις υποσχεθεί στον εαυτό σου ότι δεν πρόκειται να πεις ποτέ στο παιδί σου
τις κλασικές ατάκες που άκουγες από τη δική σου μαμά ως παιδί,
έρχεται η ώρα που με τα νεύρα στο κόκκινο και την υπομονή στο πάτωμα
ξεστομίζεις μια από αυτές...

"Σταμάτα, αλλιώς θα φας ξύλο"!

Εννοείται αμέσως γεμίζεις τύψεις...
Και το παιδάκι σου αρχίζει και κλαίει... Και οι τύψεις μεγαλώνουν...

"Γιατί το είπα τώρα αυτό;" αναρωτιέσαι.

Μέχρι που η σκέψη σου διακόπτεται από το παιδάκι σου, που εν μέσω δακρύων σου λέει:

"Δε θέλω να φάω ξύλοοοο, δεν είμαι κάστορας.... Θέλω να φάω ψωμίιιιι"

Ουφ, εντάξει, τίποτα δεν κατάλαβε το καμάρι μου!
Κι έτσι αυτή τη φορά τη βγάζεις καθαρή, δίνοντας απλά μια φέτα ψωμί... ;)

 photo sig1.png

2 σχόλια:

  1. Και ποσες άλλες ακόμα που ελεγα οτι δεν θα πω αλλα λέω!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και που εισαι ακομα... Εχουμε να αναιρεσουμε πολλα μαλλον που ειχαμε υποσχεθει οτι δεν θα κανουμε

      Διαγραφή