Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Βιβλίο- "Δεν πάω πουθενά με ξένους"

Πριν μερικές εβδομάδες είχα πάει σε μια φίλη μου λιγάκι μακριά από το σχολείο της Νικόλ, φεύγοντας μπέρδεψα τα τραμ, κι έτσι θα έφτανα καθυστερημένα στο σχολείο για να την παραλάβω.
Έστειλα λοιπόν μήνυμα σε μια φίλη μου, που είναι και μαμά ενός συμμαθητή της, λέγοντάς την να ενημερώσει τη δασκάλα ότι θα αργήσω 5-10 λεπτά.
-''Θες να την πάρω σπίτι μου και να ρθεις να την πάρεις από εμένα;'' ,με ρώτησε μια που μένουμε πολύ κοντά, αλλά της απάντησα πως η Νικόλ αποκλείεται να πάει μαζί της, χωρίς να της το έχω πει εγώ.

Κι αυτό γιατί έχουμε στη βιβλιοθήκη μας το εξής βιβλίο:

Το βιβλίο μιλάει για ένα κοριτσάκι τη Μελίνα, η οποία περιμένει έξω από το σχολείο.
Περνάνε, λοιπόν, διάφοροι που της λένε να πάει μαζί τους, γείτονες, φίλοι, άγνωστοι και μας εξηγεί κάθε φορά γιατί δεν τους ακολουθεί.
Το ωραίο, όμως, είναι ότι στο τέλος του βιβλίου υπάρχει μια λίστα για το δικό σου παιδί, την οποία συπμληρώνετε παρέα. Μια λίστα με το ποιους επιτρέπει η μαμά και ο μπαμπάς να το παραλάβουν.

Έτσι, κι εμείς έχουμε γράψει τη λίστα μας, και την επαναλαμβάνουμε συχνά, για να μην ξεχαστεί. Η Νικόλ ξέρει ότι εκτός από εμένα, τον Δαμιανό, και δυο φίλες μου ελληνίδες που μένουν στη γειτονιά, δεν μπορεί να πάει με κανέναν άλλον, εκτός κι αν το έχουμε συζητήσει πριν πάει σχολείο.
Μετά από εκείνη τη μέρα που άργησα, προσθέσαμε και δυο μαμάδες συμμαθητών της, με τις οποίες κάνω πολύ παρέα και για τις οποίες είμαι σίγουρη.
Αφού τις προσθέσαμε της είπα: "Ωραια, προσθέσαμε τη μαμά του Σεμπάστιαν, αλλά αν έρθει ο μπαμπάς του θα πας μαζί του;" Η απάντηση ήταν "όχι". Μπράβο το κορίτσι μου! Όχι ότι έχει κάτι ύποπτο ο μπαμπάς του Σεμπάστιαν, συμπαθέστατος είναι ο άνθρωπος, απλά ήθελα να πιάσει το νόημα!! Και το έπιασε 👍😋😊

Δεν πάω πουθενά με ξένους
Σειρά : Φραουλίτσα 5-6 χρονών
Ημ. Έκδοσης : 19/04/2010
Σελίδες : 40
Συγγραφέας & Εικονογράφος : Dagmar Geisler
Μεταφραστής : Δομινίκη Σάνδη
Εκδόσεις : Ψυχογιός
 photo sig1.png

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Η ανατομία μιας βαλίτσας!

'Εχει μόλις μιάμιση μέρα που γυρίσαμε από Ελλάδα.
Και μόλις μιάμιση ώρα που το σπίτι είναι τακτοποιημένο!
Τέσσερις βαλίτσες, (..επιτέλους) άδειες στο υπόγειο.
Ρούχα στη θέση τους. Φαγητά στη θέση τους. Βιβλία στη θέση τους.
Καλλυντικά στη θέση τους. Παιχνίδια στη θέση τους κ.ο.κ.
Ναι-ναι όλα αυτά σε μια βαλιτσούλα (+σε μια ακόμα βαλιτσάρα!).
Θυμάμαι ακόμα τις πρώτες φορές που επέστρεφα και άνοιγα τη βαλίτσα μου και ήταν μπροστά ο Δαμιανός! 'Ετριβε τα μάτια του με όσα έβγαζα από μέσα. Τέτοιο ταλέντο ούτε ο Σπορτ Μπίλυ!
Εντάξει, ίσως είμαι λίγο υπερβολική το παραδέχομαι. Έχουμε κι εδώ σούπερ μάρκετ, και βιβλία, και σαμπουάν, και από όλα δηλαδή!
Αλλά αν δεν φέρεις από "κάτω" τραχανά, σοκολάτες ΙΟΝ, χυλοπίτες, αφρόλουτρο Κορρέ, δυο-τρία βιβλία που κυκλοφόρησαν τελευταία και κανά δυο παιχνίδια για τα κορίτσια από το Public, τότε δεν κυλάει ελληνικό dna στο αίμα σου, τέλος! χεχε 😜

Τώρα που το σκέφτομαι, είμαι σίγουρη για δύο πράγματα: Πρώτον, όσες ζείτε στο εξωτερικό κάνετε ακριβώς τα ίδια. Δεύτερον, πρέπει να είναι πολύ διασκεδαστική δουλειά να τσεκάρεις από το σκάνερ τις βαλίτσες στο αεροδρόμιο. Το τι βλέπουν προφανώς αυτοί οι άνθρωποι, δε λέγεται!!
Σας φιλώ σταυρωτά και πάω να τσακίσω μια ΙΟΝ αμυγδάλου! Έτσι για το καλό...

 photo sig1.png