Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

Πρόταση - Netflix Series



Αν έχετε Netflix τότε σας προτείνω να δείτε τη νέα σειρά με τίτλο:
 "Tidying up with Marie Kondo". 

Σας είχα αναφέρει το βιβλίο της και παλιότερα, (και παρόλο που προσωπικά τη βρίσκω υπερβολικά 'γλυκούλα'), νομίζω ότι θα σας εμπνεύσει να απαλλαγείτε από άχρηστα αντικείμενα, ρούχα κτλ που απλά σας κουράζουν και γεμίζουν το χώρο σας αρνητική ενέργεια, ΑΛΛΑ και να μάθετε πως να διατηρείτε τα πάντα σε τάξη.
Εγώ είμαι ήδη στο 3ο επεισόδιο!


 photo sig1.png

Τι ανάγκη έχετε εσείς;

"Τι ανάγκη έχετε εσείς, μια χαρά είστε εκεί πάνω"...

Πόσες, πείτε μου ΠΟΣΕΣ φορές έχετε ακούσει από φίλους και συγγενείς σας πίσω στην Ελλάδα αυτή τη φράση. Πόσες Χριστουγεννιάτικες κουβέντες κατέληξαν και φέτος σε αυτό το καταπληκτικό συμπέρασμα.
Δεν ξέρω αν σας κάνει έξαλλες. Εμένα πολύ...

Λοιπόν, για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους...

Έχεις πολύ δίκιο φίλε, γιατί εδώ έχει περισσότερες ευκαιρίες για καριέρα, και δουλειές που κερδίζεις με την αξία σου και αμείβεσαι ανάλογα και πάντα στην ώρα σου.
Έχεις δίκιο γιατί έχει υπέροχα σχολεία, και δρόμους χωρίς λακκούβες, και αστυνόμευση, και πολλά πολλά άλλα καλά.

Αλλά καλέ μου φίλε,
να ήξερες πόσα από αυτά θα χαλάλιζα για ένα καθιερωμένο (για εσένα) Κυριακάτικο γεύμα με την οικογένειά μου.
Για να ήταν κάποιος δίπλα μου όταν χρειάστηκε να πάω μόνη μου βράδυ στα επείγοντα και ο άντρας μου έμεινε σπίτι με τα μωρά.
Για όλες τις φορές που έπρεπε να βρω τις κατάλληλες λέξεις σε μια ξένη γλώσσα για να συνεννοηθώ για τα βασικά. Για όσα εσύ κάνεις σχεδόν αυτόματα.
Για όλες τις στιγμές που χάνω με αγαπημένους, και όλες τις αναμνήσεις και τα συναισθηματικά δεσίματα που χάνουν κατ' επέκταση και τα παιδιά μου.
Ξέρεις τι είναι να μπαίνεις στο αεροπλάνο κάθε φορά έχοντας αποχαιρετίσει τον άρρωστο γονιό σου και μη ξέροντας αν θα τον ξαναδείς;
Ξέρεις πως είναι να είσαι άρρωστος στο κρεβάτι, να έχεις παιδιά να φροντίσεις και να μην υπάρχει κανείς για βοήθεια;
Να πρέπει να τα ξαναμάθεις όλα από την αρχή... μια πόλη, μια γλώσσα, να κάνεις φίλους, να βρεις σχολεία και γιατρούς, να βρεις σπίτι, δουλειά...

Ξέρω πως η οικονομική ασφάλεια είναι ΠΟΛΥ βασική. Αλλά δεν είναι το παν.
Και αν στην τελική σου φαίνομαι πολύ τυχερή που είμαι εδώ, καβάλα ένα αεροπλάνο κι έλα. Δεν είναι κλειστά τα σύνορα, ξέρεις...
Από τον καναπέ μας μπορούμε να λέμε πολλά... Καλό θα είναι να τα σκεφτόμαστε όμως πρώτα λίγο βαθύτερα.

 photo sig1.png

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

My top goals for 2019!

My New Year's Resolutions...

Κυριακάτικο κολάζ με τη Νικόλ


1. Να πίνω περισσότερο νερό (& τσάι)

2. Να ξεκινήσω pilates

3. Να διαβάζω το λιγότερο 1 βιβλίο τον μήνα

4. Να δώσω εξετάσεις για το πτυχίο των ολλανδικών

5. Να αγοράσω περισσότερα φυτά για το σπίτι

6. Να ακούω περισσότερη μουσική

7. Να βρίσκω καθημερινά περισσότερο χρόνο για μένα


 photo sig1.png

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019

Καλή χρονιά!



Αγαπημένες μου,

Πέρασε σχεδόν ο μισός Ιανουάριος κι εγώ ακόμα να σας ευχηθώ...

Εύχομαι, λοιπόν, σε όλους μας ΥΓΕΙΑ, αγάπη και υπομονή!

Εμείς περάσαμε όπως πάντα τις γιορτές στην όμορφη Θεσσαλονίκη με τους αγαπημένους μας.
Φάγαμε πολύ, γελάσαμε, παίξαμε, μιλήσαμε, βολτάραμε και χορτάσαμε ύπνο.

Τη μέρα που επιστρέφαμε ήταν η μέρα που ο καιρός τρελάθηκε και νόμιζε προς στιγμήν ότι βρίσκεται στις Άλπεις. Και παραλίγο να μην μπορέσουμε να φτάσουμε στο αεροδρόμιο.

Για του λόγου το αληθές, ιδού η γειτονιά μου το πρωί που προσπαθούσαμε να ''ξεθάψουμε'' το αυτοκίνητο της μαμάς μου. 😋


Φυσικά και είχαμε καθυστέρηση... Πιστεύω ότι οι όλες οι μαμάδες που ταξιδεύουμε με μικρά παιδιά θα έπρεπε να παίρνουμε ένα βραβείο για κάθε πτήση που φέρνουμε σε πέρας. Ειδικότερα δε για κάποιες πτήσεις θα έπρεπε να παίρνουμε ΚΑΙ μετάλλιο.

Οι βαλίτσες μας ήταν φουλ όπως πάντα, γεμάτες εκτός από τα ρούχα μας, και με ελληνικά φαγητά (τραχανάς, φακές κτλ) και βιβλία (πολλά βιβλία, και δυστυχώς βαριά!)
Αποθανάτισα μερικά από αυτά...


Εκτός από τα βαριά βιβλία, φέραμε ο καθένας και 1-2 κιλά παραπάνω μαζί του, καθότι η μαμάκα μου είναι εξαιρετική μαγείρισσα... (το ίδιο και ο Τερκενλής). Η μόνη που ήταν ενθουσιασμένη όταν ανέβηκε στη ζυγαριά ήταν η Στέλλα η οποία φώναξε χαρούμενη: "Ζήτωωω, 3 χρονών"!!!


Κατά τ' άλλα μπήκαμε ήδη σε πρόγραμμα με σχολείο και δραστηριότητες.
Και αρχίσαμε να μετράμε και πάλι αντίστροφα για τις επόμενες διακοπές μας.
Καλή αρχή και πάλι σε όλα τα παιδάκια, και σε όλους τους γονείς!
Και η νέα χρονιά να μας φέρει μόνο καλά! 💕
 photo sig1.png

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2018

Η ώρα της αλήθειας...

Στην Ολλανδία μπαίνουμε σε εορταστικό mood από αρχές Δεκεμβρίου, όταν δηλαδή περιμένουμε τον Σίντερκλας να έρθει με το καράβι του από την Ισπανία, και να μοιράσει τα δώρα στα παιδιά.
Αφού περάσει η πρώτη εβδομάδα του μήνα και φύγει πάλι πίσω ο Σίντερκλας, ξεκινάει η προ-Χριστουγεννιάτικη περίοδος!
Όπως και όλα τα παιδάκια, έτσι και η Νικόλ - και από φέτος και η Στέλλα- συζητάνε συνέχεια για τα δώρα και τον Άγιο-Βασίλη. Και όλα αυτά τα χρόνια προσπαθούσα να κρατήσω τη μαγεία στο φουλ, για να είναι οι αναμνήσεις τους όσο πιο έντονες γίνεται.

Όμως φέτος, το κλίμα κάπως άλλαξε στο σπίτι μας...
Λίγες μέρες αφότου έφυγε ο Σίντερκλας και την ώρα που η Νικόλ έπαιζε με το δώρο που της "είχε φέρει", σταμάτησε για λίγο, ήρθε δίπλα μου, με κοίταξε στα μάτια και με ρώτησε: "Μαμά, υπάρχει στα αλήθεια ο Σίντερκλας;"

Και είναι εκείνη η στιγμή, που όσο κι αν έχεις σκεφτεί τι θα απαντήσεις σε αυτήν την ερώτηση, ξαφνικά νιώθεις έναν μίνι πανικό και μένεις στήλη άλατος. Μπήκα στο δίλημμα να της απαντήσω διπλωματικά, σύμφωνα με όλα αυτά τα γλυκανάλατα άρθρα που κυκλοφορούν αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο... του στυλ "η μαγεία είναι μέσα μας" ή "αν πιστεύεις εσύ ότι υπάρχει, τότε ναι υπάρχει".

Είχα απέναντι μου όμως ένα 7-χρονο και ώριμο παιδί, που με κοιτούσε στα μάτια, και που ποτέ δεν υπάρχει στο μυαλό του ότι η μαμά θα του πει ψέματα.
Πήρα λοιπόν μια βαθιά ανάσα, την κοίταξα κι εγώ στα μάτια και χωρίς περιστροφές της απάντησα:
 "Όχι, δεν υπάρχει."
Φυσικά το παιδάκι μου το πήραν τα ζουμιά για λίγο, η απογοήτευση της είχε πλημμυρίσει όλο το δωμάτιο, και σε λίγο αφού συνήλθε ήρθε στην αγκαλιά μου και μου είπε "δηλαδή ούτε ο Άγιος Βασίλης υπάρχει, ούτε η νεράιδα των δοντιών, σωστά;"

"Σωστά" της απάντησα... "Τα δώρα και τα νομίσματα, τα βάζαμε εγώ και ο μπαμπάς. Όμως δε θέλω να λυπάσαι. Όλες αυτές οι γιορτές και τα έθιμα είναι πολύ όμορφα, και γεμίζουν τις καρδιές μας με αγάπη. Κι όταν γίνεις κι εσύ μαμά θα κάνεις το ίδιο για τα παιδιά σου και θα νιώθεις την καρδιά σου γεμάτη. Και παρόλο που θα ξέρεις πια για πάντα ότι όλα αυτά δεν υπάρχουν, θα τα "δημιουργείς" με τη φαντασία σου για να ομορφαίνεις το σπίτι σου... και τις σκέψεις σου..."

Κι επειδή έχω ένα πολύ γλυκό παιδί, αφού ηρέμησε μου είπε ψιθυριστά "πρέπει όμως να το κρατήσουμε μυστικό από τη Στέλλα που είναι ακόμα μικρή". Κι έτσι συμφωνήσαμε να τα καταστρώνουμε μαζί από εδώ και πέρα όλα αυτά για τη Στέλλα.

Αν με ρωτήσετε πως νιώθω που χάθηκε ένα κομμάτι της Χριστουγεννιάτικης μαγείας από το σπίτι μας, θα σας απαντήσω ότι θα προτιμούσα να διαρκέσει λίγο παραπάνω όλο αυτό το στόρυ... αλλά από την άλλη δεν μετανιώνω ούτε λεπτό που της απάντησα ειλικρινά.
Θέλω το κορίτσι μου να ξέρει πως της λέω πάντοτε την αλήθεια, τώρα και για πάντα...

Καλά Χριστούγεννα σε όλους! Και με το καλό να μπει ο νέος χρόνος και να μας φέρει μόνο καλά!

 Πηγή φωτογραφίας

 photo sig1.png
© mia mama sta xena. Made with love by The Dutch Lady Designs.