Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Τότε & Τώρα!

Καθώς μεγαλώνει το μπεμπούλι μας, όλο και ανεβαίνουν από την αποθήκη κούτες, από όσα είχα φυλάξει από την εποχή που είχα τη Νικόλ μικρή.
Και είναι πολύ όμορφο συναίσθημα όταν για παράδειγμα ανοίγεις μια κούτα με ρούχα, που είχες να δεις 5 χρόνια, και θυμάσαι πάλι στιγμές. "Αχ, να το φόρεμα που φορούσε στο γάμο μας", ή "το μπουφάν που μόλις της το φορέσαμε πρώτη φορά έκανε ένα ξεγυρισμένο εμετό πάνω του", κι άλλα τέτοια ωραία κι αστεία.
Και είναι πολύ γλυκό που φοράω στη Στελλίτσα τα ίδια ρούχα. Μάλιστα βγάζω και φωτογραφίες ακριβώς ίδιες (όταν προλαβαίνω!). Στο ίδιο σημείο, με τα ίδια ρούχα, ίδια ηλικία. Και φτιάχνω κολλάζ, ώστε να τις έχουν όταν μεγαλώσουν. Κι ενώ ανυπομονούσα να μεγαλώσει λίγο η μικρή για να αρχίζω να δίνω ρούχα και να ελαφρύνουμε λιγάκι τις ντουλάπες... τώρα δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!


Εκτός από τα ρούχα όμως, έχουν ανέβει από την αποθήκη ένα σωρό ακόμα πράγματα.
Καρεκλάκια, παιχνίδια, στρωματάκια, σκεύη μαγειρικής κτλ.
Και τώρα που είμαι πια "παλιά μαμά", μπορώ να αντιληφθώ ποια από όλα αυτά άξιζαν να τα αγοράσουμε, και ποια όχι. Η αλήθεια έιναι ότι σαν νέοι γονείς πήραμε πολλά που δεν χρειάζονταν, ή που τουλάχιστον δεν χρειαζόταν να είναι τόσο ακριβά.
Κι επειδή αν αρχίσω να απαριθμώ θα μας πάρει η νύχτα, θα σας πω το πιο χρήσιμο και το πιο άχρηστο στη δική μας περίπτωση!
Το πιο χρήσιμο, λοιπόν, το οποίο συστήνω σε ΌΛΕΣ, είναι αυτό (και δεν είναι διαφήμιση):

Απλά μας έσωσε άπειρες φορές! Στην παραλία, στο αεροπλάνο... παντού!!
Μπορείς είτε να το χρησιμοποιήσεις σαν γιογιό με σακουλίτσα, είτε σε λεκάνη.
Αν είστε ειδικά σε φάση που βγάζετε πάνα, α-γο--ρά-στε το!

Το πιο άχρηστο ήταν το κρεβατάκι τους. Ένα πανάκριβο κρεβάτι, του οποίου τη μάρκα δε χρειάζεται να αναφέρω, γιατί δεν έχει καμία σημασία, απλά θα σας πω ότι έκανε 400 ευρώ.
Το σημαντικό είναι ένα καλό στρώμα. Και όχι το ξύλινο κρεβάτι. Λάθος λοιπόν!

Αυτά για σήμερα αγαπητές φίλες 😘😋😅
Πάω για ύπνο, γιατί σε ένα τριωράκι έχω εγερτήριο...!!!
Πότε είπαμε κοιμούνται σερί όλο το βράδυ;;;;......


 photo sig1.png

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Blog No 2!

Αγαπημένες μου!
Τις τελευταίες μέρες τρέχω και δε φτάνω.
Το μεγάλο μου κορίτσι άρρωστο, το μικρό μόλις ξεκίνησε φρουτόκρεμες κτλ και δεν τρελαίνεται και πολύ, οι βαλίτσες ανοιχτές στο σαλόνι καθότι σε 3 μέρες πετάμε για Ελλάδα κι εγώ όποτε βρω χρόνο στα κλεφτά να κάθομαι μπροστά από τον υπολογιστή...

Πριν ένα χρόνο και κάτι είχα μια ιδέα για ένα νέο blog. Το ξεκίνησα τότε με πολύ ενθουσιασμό, μόνο που ένα μήνα μετά έμεινα έγκυος και μου κόπηκε απότομα η χαρά... Με ναυτίες και τα συναφή μόνο στο blog δεν είχα το μυαλό μου. 😒 Είχε όμως λίγους μήνες, αφού γυρίσαμε και με τη μπεμπούλα στην Ολλανδία, που το σκεφτόμουν και πάλι πολύ...
Και παρόλο που ο χρόνος μου είναι ελάχιστος, αποφάσισα να το ξαναρχίσω!
Άλλωστε η κατάλληλη στιγμή δεν είναι ποτέ τώρα, όπως λέει και το σοφό ρητό, οπότε είπα στο εαυτό μου ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ!

Αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά μπορείτε ΕΔΩ.
Λέγεται the must .com και ουσιαστικά είναι ένα blog με διάφορες δικές μου προτάσεις!
Τη σελίδα του στο facebook αν θέλετε να με ακολουθήσετε τη βρίσκετε ΕΔΩ.

Και φυσικά δε θα παραμελήσω το πρώτο μου μπλογκάκι, αλλά όπως γίνεται πάντα όταν αποκτάς "δεύτερο παιδί" ο χρόνος αναγκαστικά θα μοιράζεται...
Σας καληνυχτώ κι εύχομαι να περάσατε μια όμορφη Αγιο-Βαλεντίστικη μέρα 😋😊
Φιλάκιαααα.....


 photo sig1.png

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Ένα ίσον κανένα!



Ένα ίσον κανένα.
Αυτή η φράση με εκνεύριζε αφάνταστα όσο είχα ένα παιδί.
Και τώρα δηλαδή που έχω δύο παιδιά, το ίδιο αφάνταστα με εκνευρίζει.
Τη θεωρώ τρομερά υποτιμητική για τους γονείς με μοναχοπαίδια.
Και είναι και εντελώς άκυρη, γιατί φυσικά το κάθε παιδί είναι διαφορετικό.
Και μπορεί κάλλιστα να έχεις ένα, αλλά δύσκολο παιδί, ή δύο, τρία εύκολα παιδιά.

Εμένα προσωπικά το να έχω ένα παιδί μου φάνηκε πιο δύσκολο!
Ναι οκ, μπορεί πρακτικά με τα δύο παιδιά να έχεις περισσότερες δουλειές, όμως έχεις ήδη συνηθίσει.
Το πέρασμα από το μηδέν παιδιά στο ένα, για μένα ήταν πολύ πιο ΄βαρύ΄.
Από εκεί που ασχολείσαι μόνο με τον εαυτό σου, τη δουλειά σου, τα χόμπυ σου, τον άντρα σου, τους φίλους, ξαφνικά ο εαυτός σου για ολόκληρους μήνες (ας μην πω χρόνια και ψυχοπλακωθώ) πάει πίσω-πίσω στην ουρά προτεραιότητας. Από το πουθενά σκάει μύτη ένα ανθρωπάκι που σου φέρνει τα πάνω-κάτω. Το να κάνεις μπάνιο, το να φας με την ησυχία σου σαν άνθρωπος, το να κοιμηθείς ένα βράδυ σερί, όλα αυτά φαντάζουν σαν όνειρο απατηλό!
Στα δύο παιδιά ή στα τρία (ή στα τέσσερα αν έχεις μαζοχιστικές τάσεις), ξέρεις πια τι σε περιμένει.
Επίσης, η κάθε γυναίκα είναι διαφορετική. Κάποιες είναι πιο έτοιμες να γίνουν μαμάδες.
Κάποιες έχουν βοήθεια και κάποιες όχι. Υπάρχουν γενικά για να μη μακρηγορώ πολλοί παράγοντες που μπορούν να κάνουν πιο εύκολη ή πιο δύσκολη μια καθημερινότητα.
Γι' αυτό παρακαλώ όχι άλλα κλισέ...
Ένα παιδί ίσον ένα. Δύο παιδιά ίσον δύο. Τρία παιδιά ίσον τρία. Και ούτω καθεξής....

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Μια χάρη για μένα, μαμά...

Τον τελεταίο καιρό, "παίζει" μια διαφήμιση στην ολλανδική τηλεόραση, η οποία σε βάζει σε σκέψεις.
Είναι η διαφήμιση για ένα επώνυμο τσάι, το pickwick, και τη θεωρώ πολύ αφυπνιστική!
Μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο βιντεάκι παρακάτω, αλλά επειδή είναι στα ολλανδικά θα σας μεταφέρω λιγάκι τον διάλογο πριν τη δείτε...

Η διαφήμιση ξεκινάει με ένα κορίτσι που κάνει προπόνηση. Μας συστήνει τον μπαμπά της που είναι και ο προπονητής της ομάδας και ακριβώς μετά, μας συστήνει τη μαμά της, με το σχόλιο ¨Αυτή είναι η μαμά μου, η οποία είναι συνέχεια στο κινητό".
 Η διαφήμιση συνεχίζει δείχνοντας καθημερινές στιγμές, τις οποίες ουσιαστικά η μαμά της χάνει, λόγω του ότι ασχολείται διαρκώς με το κινητό της.
Το κορίτσι λέει πως η μαμά της είναι η καλύτερη του κόσμου, όμως τελευταία δεν έχει πολύ χρόνο για εκείνη, γιατί έχει συνέχεια το βλέμμα της καρφωμένο στην οθόνη του κινητού.
Έτσι αποφασίζει να της ζητήσει μια χάρη. Της ζητάει να πάνε να περπατήσουν παρέα και να πιούν τσάι σε ένα όμορφο μέρος κι εκεί θα της κάνει μια ερώτηση. Η μαμά μιλάει στην κάμερα και λέει πως δεν έχει ιδέα τι θα την ρωτήσει. Ανοίγει το φακελάκι από το τσάι και η ερώτηση είναι η εξής:
"Μπορείς για μια ολόκληρη μέρα να έχεις το κινητό σου κλειστό;"

Η απάντηση φυσικά της μαμάς είναι ναι... ¨Μια μέρα χωρίς καθόλου κινητό; Χωρίς παιχνίδια, χωρίς ίντερνετ; ρωτάει... και το κοριτσάκι απαντάει καταφατικά... "ναι, μια μέρα χωρίς τίποτα από αυτά."


Τα κινητά έχουν γίνει πια τόσο έξυπνα, που μπορούν να αντικαταστήσουν τα πάντα γύρω μας.
Και είναι εθιστικά. Τρομερά εθιστικά...
Μια συμβουλή, από μια μαμά που ήταν εθισμένη κι έχει κάποιους μήνες που έκοψε αυτήν την κακή συνήθεια... Η ζωή είναι δίπλα μας, στα παιδιά μας, στο σπίτι μας, στη δουλειά μας, στο δρόμο που περπατάμε και δεν κοιτάμε πια τίποτα γύρω μας... Αφήστε το κινητό στην τσάντα ή στο χωλ -όπως κάνω εγώ-. Διαγράψτε τα απ που σας τραβούν συνεχώς την προσοχή. Στη περίπτωσή μου ήταν το φεισμπουκ, το οποίο το έσβησα από την οθόνη μου και από τότε κέρδισα χρόνο. Αλήθεια.
Η τεχνολογία καλπάζει, αλλά με την ταχύτητά της παρασέρνει κι εμάς. Πρέπει να βρίσκουμε τον τρόπο να της αντιστεκόμαστε και να κρατάμε "ζωντανά" και υγιή γύρω μας όσα αγαπάμε, όπως τις σχέσεις μας.


 photo sig1.png

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Καλή νέα χρονιά!

Αγαπημένες μου ιντερνετο-φίλες,
Σας εύχομαι μια υπέροχη νέα χρονιά! Με υγεία, επιτυχίες & άπειρη χαρά!!!

Για εμένα το 2017 ξεκίνησε με το πιο ωραίο "δώρο"... την κολλητή μου φίλη πέντε μέρες σπίτι μου!
Έχει σχεδόν 7 χρόνια που έφυγα από την Ελλάδα και μέχρι τώρα είχε καταφέρει να με επισκεφτεί μόνο μια φορά στα πρώτα μου γενέθλια εδώ. Από τότε μεσολάβησαν 3 μωρά, μερικές μετακομίσεις, αλλαγές δουλειάς κτλ οπότε ήταν πραγματικά δύσκολο να το κανονίσουμε.
Φέτος όμως ο κουμπάρος μου - και άντρας της- αποφάσισε να της κάνει σούπερ Χριστουγεννιάτικο δώρο έκπληξη! Να μου τη στείλει συστημένη εδώ στο Άμστερνταμ 😋

Όπως σωστά φαντάζεστε περάσαμε καταπληκτικά!
Βολτάραμε, ψωνίσαμε, μιλήσαμε, κάναμε ποδηλατάδες, πατινάζ (φάγαμε από μια τούμπα η καθεμία, η δική μου πιο θεαματική ομολογουμένως...), θυμηθήκαμε παλιές ιστορίες, γελάσαμε πολύ.
Και η Νικόλ επιτέλους "χόρτασε" τη νονά της!
Εκτός από διασκέδαση όμως, επειδή είμαστε και προκομμένα κορίτσια, κάναμε και δουλειά 😁
Ανακαλύψαμε διάφορα υφάσματα για τα φορεματάκια της. Γιατί σε περίπτωση που δεν την ξέρετε, η φιλενάδα μου είναι η δημιουργός των υπέροχων φορεμάτων Marvie

Εύχομαι η χρονιά να συνεχιστεί το ίδιο όμορφα για εμένα, αλλά και για όοοοολον τον κόσμο!
Τα παιδάκια μας να είναι γερά κι εμείς χαμογελαστές.
Σας φιλώ! 💓
 photo sig1.png