Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

"Τα 88 ντολμαδάκια" - Βιβλίο




Το συγκεκριμένο βιβλίο ίσως δεν χρειάζεται τις δικές μου συστάσεις, όπως άλλωστε δεν τις χρειάζεται και ο συγγραφέας του. Ο υπέρ-αγαπημένος Ευγένιος Τριβιζάς!
Παρόλα αυτά ήθελα να το παρουσιάσω εδώ στο μπλογκ μου για όσες μανούλες (νονές, θείες κτλ) ίσως δεν το γνωρίζουν.
Πρόκειται για ένα διαδραστικό βιβλίο, στο οποίο το παιδί αποφασίζει τι θα γίνει στη συνέχεια της ιστορίας.
Εμείς το αποκτήσαμε το καλοκαίρι και το διαβάσαμε αμέτρητες φορές με την Νικολέτα & την ξαδέρφη της.
Διάβασα μάλιστα ότι μια έρευνα που έγινε από το τμήμα Η/Υ του Πανεπιστημίου Πατρών* διαπίστωσε ότι "τα 88 ντολμαδάκια" περιλαμβάνουν ακριβώς 1.921 διαφορετικές ιστορίες!
Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας, ζητήστε το και ξεφυλλίστε το, είμαι σίγουρη ότι δεν θα αντισταθείτε να το αγοράσετε για τα μικράκια σας :)


''Πόσα ντολμαδάκια πρέπει να μαγειρέψει ο μάγειρας της Ντολμανδίας για τους δώδεκα αστρονόμους;
Τι σχεδιάζουν οι μυστικοί πράκτορες από τον Πλανήτη των Δεινοσαύρων;
Θα χοροπηδήσει το ελεφαντάκι στο κρεβάτι του δημάρχου;
Ποιος καραδοκεί πίσω από την πόρτα του σπιτιού με την κόκκινη κληματαριά στην οδό Κοψοχολιάς;
Θα ξεφύγει η Έμμα από τους γιγάντιους σκόρους που την καταδιώκουν;
Θα βρει τη χαμένη φλογέρα και το πήλινο αηδονάκι ή θα τη μεταμορφώσει ο μάγος του παλατιού σε μανταλάκι της μπουγάδας;''


Συγγραφέας: Ευγένιος Τριβιζάς
Εκδόσεις: Καλέντης
Ημερ. Εκδ.: 1997
Σελίδες: 162

*Πηγή


 photo sig1.png

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

Τραχανότο με κολοκύθα!

Όσο ζούσα στην Ελλάδα μπορεί και να μην είχα δοκιμάσει ποτέ μου κολοκύθα.
Από τότε όμως που ήρθα στην Ολλανδία έχει γίνει από τα αγαπημένα μου υλικά μαγειρικής!
Και δεν μπορείς να κάνεις κι αλλιώς, αφού από αρχές Οκτωβρίου τα σούπερ μάρκετ κατακλύζονται από κολοκύθες
(και εν όψει Halloween φυσικά!)
Έτσι εχθές όταν πήγα για ψώνια βρήκα πράσινες κολοκύθες, οι οποίες είναι λιγάκι πιο γλυκές, και φυσικά δεν αντιστάθηκα!
Η συνταγή που θα σας παρουσιάσω γίνεται βέβαια και με κανονική -πορτοκαλί- κολοκύθα, οπότε δεν χρειάζεται να αναζητήσετε πράσινη.

Συνήθως την συγκεκριμένη συνταγή τη φτιάχνω σαν ριζότο, αλλά χθες αποφάσισα να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό και έτσι χρησιμοποίησα τραχανά. Και έγινε μούρλια!!

ΥΛΙΚΑ
1 κολοκύθα μεσαίου μεγέθους
1 κρεμμύδι ξερό
1 σκελίδα σκόρδο
1 κούπα ντοματοπελτέ
1 κούπα τραχανά γλυκό
1 κούπα ζωμό λαχανικών
1 κ.σ. τυρί κρέμα (τύπου philadelphia)
1/2 κ.γ. κύμινο
λίγο δυόσμο
αλάτι, λευκό πιπέρι

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
  • Καθαρίζω την κολοκύθα και την κόβω σε μεγάλους κύβους.
  • Ψιλοκόβω το κρεμμύδι & το σκόρδο.
  • Βάζω σε πλατύ τηγάνι το λάδι και τσιγαρίζω το κρεμμύδι, το σκόρδο & την κολοκύθα.
  • Μόλις έχουν πάρει λίγο χρώμα ρίχνω τον ντοματοπελτέ, αλάτι, πιπέρι & τον ζωμό λαχανικών. Χαμηλώνω τη φωτιά και τα αφήνω να σιγοβράσουν για περίπου 15' (μέχρι να μαλακώσει η κολοκύθα).
  • Τα κατεβάζω από τη φωτιά & τα αφήνω να κρυώσουν λιγάκι.
  • Στη συνέχεια τα περνάω από το μούλτι να γίνουν σαν πουρές.
  • Βάζω ξανά το μείγμα μου στο πλατύ τηγάνι & ρίχνω μέσα τον τραχανά.
  • Σιγοβράζω και πάλι, για περίπου 10' μέχρι να γίνει ο τραχανάς. Ανακατεύω συνεχώς για να μην κολλήσει & προσθέτω λίγο ζεστό νερό αν χρειαστεί. Λίγο πριν κλείσω τη φωτιά προσθέτω το κύμινο, τον δυόσμο & το τυρί κρέμα και ανακατεύω καλά.
  • Το σερβίρουμε ζεστό.


Καλή σας όρεξη!!




(Προσοχή! το καθάρισμα της κολοκύθας δεν είναι και τόσο εύκολο, οπότε πάντα την κόβουμε σε επιφάνεια κοπής και με κινήσεις του μαχαιριού προς τα κάτω!)


 photo sig1.png

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Μουσείο Τσάντας!

Στο Άμστερνταμ υπάρχουν πάααρα πολλά μουσεία. 
Με πιο διάσημα απ' όλα φυσικά το μουσείο του Βαν Γκογκ και το Rijksmuseum (στο οποίο και μπορείς να θαυμάσεις τη 'νυχτερινή περίπολο' του Ρέμπραντ).
Κανένα από αυτά όμως δεν είναι το αγαπημένο μου.
Το μουσείο, λοιπόν, που μου αρέσει περισσότερο είναι το Μουσείο Τσάντας & Πορτοφολιού.
Και μάλιστα εκεί φιλοξενείται η μεγαλύτερη συλλογή στον κόσμο!
Η ιδέα ξεκίνησε από ένα ζευγάρι Ολλανδών, οι οποίοι είχαν μια αρκετά μεγάλη συλλογή στην κατοχή τους και ήθελαν να τη μοιραστούν με τον υπόλοιπο κόσμο. Έτσι "έφτιαξαν" αρχικά ένα μικρό μουσείο στο σπίτι τους. Λίγο αργότερα (το 2007), το μουσείο μεγάλωσε και μεταφέρθηκε στην καρδιά του Άμστερνταμ.
Σήμερα στο μουσείο υπάρχουν περισσότερες από 5.000 τσάντες, πορτοφόλια, βαλίτσες κτλ.
Υπάρχει μια σταθερή συλλογή και διαρκώς ''τρέχουν'' διάφορες άλλες εκθέσεις. (Μερικές από τις τελευταίες ήταν "Forever Vintage" & "Black and White").

Είναι πολύ ιδιαίτερο μουσείο, γιατί αφορά μόνο σε ένα είδος, το οποίο βλέπεις πως εξελίχτηκε στο χρόνο και έχει πραγματικά πολύ ενδιαφέρον.


Λίγο πιο κλασικές οι παραπάνω, αλλά δείτε τώρα τι ακολουθεί... (ναι, κι όμως είναι τσάντες!!)

Αυτά για σήμερα! Εύχομαι να σας άρεσε και να σας έδωσα ένα χρήσιμο τιπ, αν με το καλό κάποια στιγμή επισκεφτείτε την πόλη μου! Φιλιά :)

http://tassenmuseum.nl
 photo sig1.png

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Πάρκο ψυχαγωγίας Efteling!

Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα υπέροχο πάρκο ψυχαγωγίας για παιδιά εδώ στην Ολλανδία.
Μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν ήξερα τίποτα για αυτό. Πρόκειται για ένα πάρκο παρόμοιο της Eurodisney, με τη μόνη διαφορά ότι δεν είναι βασισμένο στους ήρωες της Disney, αλλά στους κλασικούς ήρωες παραμυθιών, όπως η Σταχτοπούτα, τα 7 κατσικάκια κτλ.
Εμείς πήγαμε δύο φορές φέτος, καθώς απέχει μόνο 1 ώρα από το Άμστερνταμ, και περάσαμε υπέροχα και τις δύο! Το μόνο που χρειάζεται για να ευχαριστηθείς το συγκεκριμένο πάρκο είναι να πετύχεις καλό καιρό, πράγμα όχι και τόσο εύκολο εδώ!

Ξεκινάω λοιπόν με τα φωτογραφικά μου ντοκουμέντα για να δείτε πόσο υπέροχο είναι!
Ο βασιλιάς των καλικάτζαρων

Ο πύργος της Ραπουνζέλ
Το ζαχαρωτό σπιτάκι του Χανς & της Γκρέτελ
Τα 7 κατσικάκια
Ο κακός δράκος από τον Κοντορεβυθούλη, με τις μαγικές μπότες

Δεν θυμάμαι καθόλου ποιος είναι αυτός! Σόρυ :)
Μικρό ξωτικό

Το δέντρο που λέει παραμύθια. (Και όντως τα έλεγε, ανοιγοκλείνοντας στόμα & μάτια!)
Αυτός εδώ φώναζε συνέχεια "Χαρτί εδώ". Και ανακύκλωση στο πάρκο! Αμ πως..
Σε όλη τη διαδρομή είχε μανιτάρια που έπαιζαν απαλή μουσική

Το πάρκο χωρίζεται σε 4 μέρη. Οι παραπάνω φωτογραφίες που σας έδειξα ήταν από το πρώτο μέρος που απευθύνεται κυρίως στα πιο μικρά παιδάκια. Προχωρώντας φτάνεις στο επόμενο μέρος, το οποίο έχει παιχνίδια. Δηλαδή, καρουσέλ, τις κούπες που στριφογυρνάνε, παιδικές χαρές, ένα υπέργειο τρενάκι, αλλά και ένα κανονικό τρενάκι που κάνει τον γύρο όλου του πάρκου. Έχει ακόμα ένα υπέροχο εσωτερικό τρενάκι που μπαίνεις στη χώρα των νεράιδων και των ξωτικών, το οποίο είναι ΤΕΛΕΙΟ (και γι αυτό προφανώς η ουρά απέξω είναι ατέλειωτη!).
Δυστυχώς οι φωτογραφίες από αυτό βγήκαν πολύ σκοτεινές οπότε δεν μπορώ να σας το δείξω.
Έχω όμως να σας δείξω τα υπόλοιπα...
Το υπέργειο τρενάκι
Ένα από τα καρουσέλ
Οι κούπες που στριφογυρνάνε
Καρεκλάκια
Τέλεια παιδική χαρά
Πάρκα για να χαλαρώσεις
Μπορείς να κάνεις οικογενειακή βαρκάδα 

Η παγόδα. Αρχικά βρίσκεται στο έδαφος, μπαίνεις και κάθεσαι σε θέσεις. Και μετά ανεβαίνει! Ψηλά!
Ορμητική λίμνη με βάρκες
Πώς σας φαίνεται; Δεν είναι φανταστικό;
Και υπάρχει κι ακόμα ένα μέρος στο οποίο δεν πήγαμε καθόλου, καθώς είναι για πολύ μεγάλα παιδιά. Έχει απότομα τρενάκια που γυρνάνε αναποδα κι άλλα τέτοια ζαλιστικά & ωραία!
Εννοείται υπάρχουν πολλά ακόμα που δε σας έδειξα και φυσικά αρκετά εστιατόρια & καφέ για να κάνεις ένα διάλλειμα!
Υπάρχει και ξενοδοχείο στο οποίο μπορείς να μείνεις, αλλά οι τιμές είναι κάπως τσουχτερές!
Για τελευταία φωτογραφία σας άφησα αυτήν...
Τι λέτε να είναι αυτό στα αριστερά της φωτογραφίας;;;
Το ΑΤΜ! Μα δεν είναι σούπερ;! 
Αυτά για σήμερα φίλες & φίλοι! Σας φιλώ :)
 
 
Στο επίσημο site του πάρκου μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες.

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

Τι ώρα κοιμάται το παιδί σας;

http://musthavemom.com

Τις προάλλες έπιασα μια συζήτηση με δύο φίλες Ολλανδέζες, σχετικά με το τι ώρα πάνε τα παιδιά μας για ύπνο.
Όπως ξέρετε οι βόρειες μαμάδες βάζουν τα παιδιά τους για ύπνο με τις κότες.
Όταν τους είπα ότι η Νικολέτα πάει για ύπνο 8:30 με 9:00, σοκαρίστηκαν και οι δύο.
"Τα δικά σας δηλαδή τι ώρα πάνε"; ρώτησα, γνωρίζοντας περίπου την απάντηση.
"Στις 7:00", είπαν αμφότερες. "Μα καλά, και τι ώρα ξυπνάνε το πρωί"; ρώτησα με τη σειρά μου.
"Στις 6:00"....
"Και από τις 6:00 ως τις 9:00 που ξεκινάει το σχολείο ΤΙ κάνουν";
"Τρώνε πρωινό, βλέπουν λίγη τηλεόραση, παίζουν...".
"Οκ, και γιατί αυτό το δίωρο που παίζουν και βλέπουν τηλεόραση να μην γίνεται το προηγούμενο απόγευμα; Ποια η διαφορά αφού συνολικά τις ίδιες ώρες κοιμούνται". Σιωπή από την άλλη πλευρά.... "Ναι, δίκιο έχεις", είπαν με μια φωνή, λες κι ο εγκέφαλος δεν μπορούσε να επεξεργαστεί ακόμα την πληροφορία. Μα δεν το σκέφτηκαν ποτέ πριν;; Δεν μπορώ να καταλάβω! Να δεις που λέγε-λέγε θα τους τα αλλάξω τα ωράρια εδώ πέρα!!! :)

(Για το ότι το καλοκαίρι η Νικολέτα κοιμόταν στις 11:00 ούτε λόγος φυσικά από την πλευρά μου.
Γιατί διαφορετικά βλέπω να με πετροβολάνε στις πλατείες...)
 photo sig1.png

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

Μα καλά, ακόμα;;


Είναι εκεί γύρω στα 30 που αρχίζει το πρήξιμο.
Που η κάθε γνωστή (και άγνωστη) σε ρωτάει με τρόπο (ή χωρίς) για το πότε θα τακτοποιηθείς επιτέλους κι εσύ.
"Μια χαρά κορίτσι είσαι, όμορφη, με τη δουλειά σου, τι σου λείπει''; ρωτάνε και σε κοιτάνε κάπως.
"Βασικά μου λείπει ένας νορμάλ άντρας", θέλεις να απαντήσεις, αλλά επειδή έχεις και τρόπους το προσπερνάς.
Και αν,  αγαπητές ανύπαντρες φίλες, νομίζετε ότι εκεί σταματάει το πρήξιμο, απατάστε οικτρά.
Βρίσκεις λοιπόν τον νορμάλ άντρα, τον παντρεύεσαι και πριν προλάβεις να πάρεις μια ανάσα από τα νυφικά και τις μπομπονιέρες, με την πρώτη ευκαιρία έρχεται φορτσάτη η επόμενη ερώτηση.
"Βάλατε μπρος για παιδάκι"; "Να μη το καθυστερήσεις, τώρα που είσαι νέα να το κάνεις".
Τρως σιφιλιασμένη μερικά κουφέτα που μείνανε από τις μπομπονιέρες και κάνεις μόκο, γιατί είπαμε έχεις και τρόπους.
Και αφού έρχεται και το πρώτο παιδί, λες θα χαλαρώσει το πράγμα, δε μπορεί!
Και κάπου εκεί αρχίζει το δεύτερο πάρτυ ερωτήσεων. "Ακόμα πιπίλα φοράει; Το πάμπερς το βγάλατε; Μα πως και δεν περπάτησε ακόμα";
Κι σιγά-σιγά ξεπετάγεται το μπεμπέ σου και πιστεύεις ότι τέλειωσε το μαρτύριο των δέκα ερωτήσεων.
Αλλά όχι ντίαρ, δεν στα είπανε καλά... δεν έχεις ολοκληρώσει όλο το στερεοτυπικό τους παζλ, οπότε περίμενε οσονούπω την επόμενη ερώτηση.
"Μα καλά, με ένα παιδί θα μείνετε";
Τι να πω! Ίσως (λέω ίσως) αφού αποκτήσεις και το δεύτερο τέκνο και ξεπεταχτεί κι αυτό με τη σειρά του, να σε αφήνουν τελικά στην ησυχία σου! Θα δείξει...

ΥΓ1= Το παραπάνω κείμενο είναι αφιερωμένο στην κυρία Σ., που όλο το καλοκαίρι με γυρόφερνε για να με ρωτήσει αν είμαι έγκυος. Τις τελευταίες μέρες δεν άντεξε κι έτσι ένα βράδυ που φορούσα ένα ριχτό φόρεμα, με ρώτησε με αγωνία "Τι έγινε και φοράμε ριχτά; Μήπως σκαρώσαμε κανένα δεύτερο"; Τότε, λοιπόν, την κοίταξα χαμογελώντας, χάιδεψα νωχελικά την κοιλιά μου κι αφού το σκέφτηκα μερικά δευτερόλεπτα της απάντησα "Μπα όχι, από το φαγητό είναι".

ΥΓ2= Δεν είμαι έγκυος. Είναι όντως από το φαγητό. :)


 photo sig1.png

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2015

Καλοκαιρινό GiveAway!

Στη γιορτή μου ο Δαμιανός μου πήρε δώρο ένα βιβλίο ζωγραφικής.
Είναι πολύ της μοδός τελευταία τα συγκεκριμένα βιβλία εδώ στα βόρεια.
Πρόκειται για τα λεγόμενα "Kleurboeken" (Kleur=χρώμα, Boeken=βιβλία), στα οποία υπάρχουν ήδη ζωγραφισμένα σχέδια κι εσύ πρέπει απλά να τα χρωματίσεις.



Κι επειδή μου αρέσει να σας κάνω δωράκια που δεν μπορείτε να βρείτε (ίσως) εκεί που είστε, αποφάσισα να κάνω κι εγώ δώρο σε μια τυχερή (ή τυχερό), ένα kleurboek!
Για να πάρετε μέρος στον διαγωνισμό, κάντε like στη σελίδα μου και αφήστε ένα σχόλιο κάτω από αυτήν την ανάρτηση ή το αντίστοιχο ποστ στο facebook, μέχρι τις 20/6 (12:00μμ).
Καλή επιτυχία!

ΥΓ= Ορίστε και η πρώτη δική μου ζωγραφιά από το βιβλίο μου.


 photo sig1.png

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

DIY - Το δικό μου λεύκωμα!

Πριν λίγες μέρες, καθώς συμμάζευα τη βιβλιοθήκη μας, βρήκα έναν φάκελο γεμάτο με κομμένες σελίδες περιοδικών.
Μέσα στα διάφορα που μου αρέσει να συλλέγω κατά καιρούς, είναι και αποκόμματα με αποφθέγματα, όμορφες εικόνες (μικρές & μεγάλες), έξυπνες διαφημίσεις κτλ.
Καθόμουν και σκεφτόμουν, λοιπόν, τι μπορώ να κάνω με όλα αυτά!
Και ξαφνικά... ΓΚΛΙΝΚ!! ...Ιδέα!
Αποφάσισα να φτιάξω ένα βιβλίο, κάτι σαν λεύκωμα, κολλώντας μέσα ότι μου άρεσε περισσότερο από αυτά που είχα μαζέψει στον φάκελό μου.


Αγόρασα ένα απλό τετράδιο Α4, πήρα τα λατρεμένα μου washi tapes, κόλλα, ψαλίδι και τις σελίδες των περιοδικών που αναφέρω παραπάνω. Και ξεκίνησα...



Αρχικά έφτιαξα το εξώφυλλο.
Έκανα ένα κολάζ από μικρές φωτογραφίες που είχα στο ίδιο μέγεθος και γύρω-γύρω κόλλησα ροζ washi tape. Στο οπισθόφυλλο κόλλησα μια σελίδα από χαρτί χειροτεχνίας. Και στη συνέχεια τα καπλάντισα.

Και μετά, συνέχισα με τις εσωτερικές σελίδες.
Για πρώτη-πρώτη διάλεξα μια φωτογραφία που παραπέμπει στην ταινία Αμελί που είναι από τις αγαπημένες μου.
 Όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες παρακάτω, όλες οι σελίδες του λευκώματος είναι φτιαγμένες με την ίδια ακριβώς φιλοσοφία.





Φυσικά ακόμα δεν το γέμισα όλο, αλλά μόλις θα βρίσκω κάτι ενδιαφέρον ξεφυλλίζοντας καινούργια περιοδικά, θα ξέρω πλέον τι να το κάνω.
Πώς σας φάνηκε;!
Ελπίζω να σας άρεσε και να σας χάρισε έμπνευση για να φτιάξετε κι εσείς κάτι παρόμοιο!
Σας φιλώ σταυρωτά :)
 photo sig1.png