Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Ποια νίκησε λοιπόν;!;


Λοιπόν...
Είχαμε 20 συμμετοχές!

Όπως και την άλλη φορά πρώτα βάζω τις συμμετοχές από το blog
& μετά εκείνες από το facebook.

Και με την βοήθεια του Randomizer.org έχουμε το αποτέλεσμα:


Research Randomizer Results

1 Set of 1 Unique Numbers Per Set
Range: From 1 to 20 -- Unsorted
Set #1: 3


Και η τυχερή είναι : ΜαΘε! ...με το όμορφο blog εδώ

Το ημερολόγιο γενεθλίων θα είναι σύντομα στην κουζίνα ή στο μπάνιο σου!! ;)

Να είσαι πάντα τυχερή! ( όπως κι όλες μας...)

Φιλάκιαααα!




Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Δίχως τίτλο, δίχως λόγια...


Έχει μέρες που συνέβη το τραγικό γεγονός στην Αμερική...
Έχει μέρες, αλλά πίεζα τον εαυτό μου να μη διαβάσει γι' αυτό.
Αυτά τα γεγονότα με αρρωσταίνουν.
Ακόμα κι όταν δεν ήμουν μαμά, πόσο μάλλον τώρα.
Σήμερα όμως "λύγισα" και διάβασα ένα σχετικό άρθρο.

Πως γίνεται να υπάρχουν τόσο φρικτοί άνθρωποι;
Θα μου πεις ότι δεν ήταν καλά, ότι ήταν τρελός.

ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ!

Εγώ θέλω όλα αυτά τα παιδάκια πίσω.
Στο σπίτι τους, στο σχολείο τους, στη ζωή τους.

Έχω δει αγαπημένο πρόσωπο να χάνει το παιδί του και δεν υπάρχει τίποτα-μα-τίποτα χειρότερο σε αυτή τη ζωή... Έχουν περάσει από τότε σχεδόν 20 χρόνια, αλλά οι εικόνες στο μυαλό μου υπάρχουν ακόμα έντονες και πονάνε.

Δεν ξέρω πως επιτρέπει ο Θεός (ή όποιος είναι εκεί πάνω τέλος πάντων) να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Δεν θέλω να ζω σε τέτοιο κόσμο. Θέλω ένα κόσμο ιδανικό, που όλα τα παιδιά θα είναι γερά και χαρούμενα δίπλα στη μαμά τους. Θέλω ένα κόσμο που τουλάχιστον ο κάθε τρελός δε θα έχει εύκολη πρόσβαση σε ένα όπλο.

Δεν ξέρω τι να ευχηθώ για όλες εκείνες τις μαμάδες.
Δεν υπάρχει τρόπος να ηρεμήσει η καρδιά τους και το ξέρω.

Εύχομαι καλό ταξίδι σε αυτές τις ψυχούλες & ελπίζω να είναι όλες μαζί κάπου εκεί ψηλά και να παίζουν με τα φτερά τους...



Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Θρεπτική & πανεύκολη σούπα βελουτέ!


Καθότι η Νικολέτα μου δεν είναι και το πιο εύκολο παιδί σχετικά με το φαγητό 
(& ειδικά όταν πρόκειται για λαχανικά!!)
τους τελευταίους μήνες η φαντασία μου έχει οργιάσει 
προκειμένου να βρω πιθανούς συνδυασμούς που θα της αρέσουν.

Αυτή η συνταγή που θα σας παρουσιάσω, λοιπόν, είναι το φαγητό Σ.Ο.Σ.
Όταν δεν τρώει τίποτα άλλο, αυτή είναι η μαγική σούπα,
που πάντα την καταβροχθίζει και στο τέλος μου λέει "μιαμ, μιαμ''.

Είτε τρώει, είτε όχι το παιδάκι σας, δοκιμάστε την γιατί εκτός από νόστιμη είναι και πολύ θρεπτική!
Και τι καλύτερο από μια ζεστή σουπίτσα τώρα που άρχισαν τα βαριά κρύα!

ΥΛΙΚΑ
  • Μπρόκολο
  • Πατάτες
  • Γάλα
  • Τυρί παρμεζάνα 

ΠΩΣ ΤΗ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ
Βράζετε το μπρόκολο και τις πατάτες.
Σε άλλο κατσαρολάκι ζεσταίνετε λίγο φρέσκο γάλα.
Τέλος, βάζετε στο μίξερ τα παραπάνω τρία υλικά και ρίχνετε την παρμεζάνα.
Χτυπάτε μέχρι να γίνει εντελώς βελουτέ.

Τόσο απλό!

Θα μου πείτε τώρα "Ουπς, κοπελιά! Ξέχασες τις ποσότητες"!
Όχι δεν τις ξέχασα, απλώς εγώ το κάνω πάντα με το μάτι.
Εξαρτάται πόσο έντονη θέλετε τη γεύση του μπρόκολου (εγώ δεν βάζω πάρα πολύ γιατί δεν της αρέσει) ή πόσο αλμυρή θέλετε τη σούπα (οπότε βάζετε αντίστοιχη ποσότητα παρμεζάνας).

Σχετικά με την παρμεζάνα, μην βιαστείτε να την απορρίψετε επειδή έχει πολύ αλάτι.
Σας λέω ότι έχει επίσης και πάρα πολύ ασβέστιο & μάλιστα στην Ιταλία τη συστήνουν από τους πρώτους μήνες που τρώει στερεά τροφή το μωρό!
(Τι την έχουμε την αδερφή στην Ιταλία αν δεν μαθαίνουμε και κανένα χρήσιμο τιπ!! χεχε) 

Καλή όρεξη!! xxx

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Κλισέ ερωτήσεις; Κλείσε το τηλέφωνο!


Έχει εδώ και τουλάχιστον ένα μήνα που με όποιον μιλάω στο τηλέφωνο με ρωτάει αν περπάτησε η Νικολέτα.
Γιαγιάδες, ξαδέρφια, θείες, μπατζανάκηδες...
Μα τι καημός πια!
Κι αφού απαντάω πως όχι, όλοι με ένα συγκαταβατικό ύφος απαντούν:
 "Ε, δεν πειράζει... θα περπατήσει, που θα πάει"... 
Χμμ.. ναι, προφανώς!

Σκέφτομαι πως ευτυχώς που είμαι χαρακτήρας που δεν επηρεάζεται εύκολα, γιατί διαφορετικά θα μπορούσαν να με έχουν αγχώσει όλοι αυτοί και με τον τρόπο μου να πίεζα το παιδάκι μου, για κάτι που δεν είναι ακόμα έτοιμο.
Η Νικολέτα μου είναι σχεδόν 15 μηνών. Αλλά ναι, δεν περπατάει ακόμα!
Γιατί;
Γιατί δεν είναι έτοιμη, γιατί φοβάται, γιατί είναι αρκετά βαριά, γιατί βολεύεται με το μπουσούλημα.
Ή απλά... γιατί δε γουστάρει ακόμα!

Εφόσον μεγαλώνει και αναπτύσσεται φυσιολογικά & (εννοείται) εφόσον ο παιδίατρος δεν ανησυχεί για κάτι, δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ περίπτωση να πιέσω το παιδί μου.
Κάποια πράγματα τα έκανε πολύ νωρίτερα από το μέσο όρο και από τα χρονοδιαγράμματα που θέτουν τα βιβλία, κάποια άλλα αργότερα.
Ε, το περπάτημα ανήκει στην δεύτερη κατηγορία!

Και το περίεργο δεν είναι αυτό, το πιο περίεργο είναι οι άλλοι...


ΥΓ1= Κι όλοι αυτοί είναι που σε λίγους μήνες θα έχουν άλλες ερωτήσεις του τύπου
"Ακόμα κοιμάται με πιπίλα;", "Βγάλατε το πάμπερ;", κ.ο.κ.
ΥΓ2= Μετά από τέτοια κλασικά τηλεφωνήματα, με κλισέ ερωτήσεις, που απλά θέλουν να μας τετραγωνίσουν όλους (λες και είμαστε όλοι ίδιοι), νιώθω πολύ ανάλαφρα που μένω μακριά... 

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Ουπς! Και τώρα τι λέμε;


Χθες το απόγευμα κατεβήκαμε με τη Νικολέτα στην είσοδο της πολυκατοικίας για να πάρουμε την αλληλογραφία μας από το γραμματοκιβώτιο.
Εκεί συναντήσαμε μια οικογένεια που μένει στον κάτω όροφο, με ένα κοριτσάκι στην ηλικία της Νικολέτας.
Άρχισα να μιλάω με τη μαμά, η Νικολέτα τραβούσε το ποδηλατάκι από το κοριτσάκι για να κάνει εκείνη, μέχρι που εμφανίστηκε ο μπαμπάς της εν λόγω οικογένειας στην πόρτα.
Ένας συμπαθητικός κύριος με τεράστια αυτιά!
Η Νικολέτα γύρισε τον κοίταξε και μετά γύρισε προς τα εμένα κάνοντας μου: "φτ,φτ,φτ..." και βγάζοντας τα μπροστινά της δοντάκια έξω...

Τι εννοούσε το κοριτσάκι μου;;;;
"Μαμά, ένα ποντίκι"!
Χαχαχαχα... έτσι κάνει όταν βλέπουμε, στα βιβλία της με τα ζώα, το ποντίκι...
Φυσικά ο άνθρωπος δεν κατάλαβε τίποτα (ευτυχώς!), αλλά εγώ κοκκίνισα και κρατιόμουν να μη γελάσω!
Είχε τόσο δίκιο το παιδάκι μου μέσα στην αθωότητά του!!!

Το βράδυ έλεγα στον Δαμιανό τι έγινε και γελούσαμε και σκεφτόμουν πόσες φορές θα βρεθούμε σε δύσκολη θέση επειδή η Νικολετούλα θα πει κάτι αυθόρμητο - και ταυτόχρονα προσβλητικό- για κάποιον!!!
Κάτι τέτοιες στιγμές χαίρομαι που είναι δίγλωσση και σε μας θα μιλάει ελληνικά!!
Έστω κάποιες φορές να τη γλυτώσουμε!!! :) :))


Μην ξεχάσετε να πάρετε μέρος στον διαγωνισμό μας:

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Βιβλίο - "Τονώστε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας"

Τα βιβλία μου αρέσουν πάαααρα πολύ!
Δεν ξέρω πόσα έχω διαβάσει στη ζωή μου... Αμέτρητα!
Και από τότε που έμεινα έγκυος, άνοιξε ενας καινούργιος ορίζοντας για μένα...
Τα βιβλία που αφορούν στα παιδιά.
Όχι μόνο εκείνα με τις πρακτικές συμβουλές (αν και έχω αρκετά και από αυτά!), αλλά κυρίως τα βιβλία που σχετίζονται με την ανατροφή των παιδιών.
Διάβασα αρκετά τα 2 τελευταία χρόνια.
Κάποια τα λάτρεψα, κάποια τα θεώρησα υπερβολικά, κάποια άλλα απλά μέτρια...

Ένα από αυτά που ξεχώρισα, ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.
Θα μπορούσε να είναι ένα πολύ ωραίο χριστουγεννιάτικο δώρο για μια φίλη σας ή για τον εαυτό σας!

Έχει να κάνει με το αγαπημένο μου θέμα... την αυτοπεποίθηση ενός παιδιού!
Γιατί πιστεύω ότι το πιο σημαντικό συναίσθημα που καλούμαστε να 'δημιουργήσουμε' στα παιδιά μας είναι αυτό ακριβώς! Το να πιστεύουν στον εαυτό τους!!!


Μια σύντομη περιγραφή του βιβλίου, όπως τη βρήκα στο διαδίκτυο:

''Το πώς βλέπουν τα παιδιά τον εαυτό τους καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και την ένταξή τους στον κόσμο. Μια από τις σημαντικότερες διαφορές μεταξύ επιτυχημένων και αποτυχημένων στη ζωή είναι ότι οι επιτυχημένοι έχουν αυτοπεποίθηση και πιστεύουν ότι αξίζουν απόλυτα να απολαμβάνουν την επιτυχία. Το καλύτερο, ίσως, δώρο που μπορούν να κάνουν οι γονείς στα παιδιά τους είναι να τα βοηθήσουν να έχουν μια θετική εικόνα του εαυτού τους. Τέλειοι γονείς δεν υπάρχουν, διότι κανείς δεν τους είπε τι πρέπει να κάνουν. Στην καλύτερη περίπτωση οι γονείς βοηθούν τα παιδιά τους ν’ αποδέχονται τον εαυτό τους και να τον εκτιμούν, να στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις και να αγωνίζονται με ίσους όρους. Κανένας γονιός δεν μπορεί να τα κάνει όλα σωστά. Αλλά κάθε γονιός μπορεί να κάνει πολλά σωστά πράγματα για να ενθαρρύνει και να παρακινήσει το παιδί του. Η φροντίδα, η προσοχή, ο έπαινος, η στήριξη και η σοβαρή αντιμετώπισή του βοηθούν το παιδί να επιδιώκει αυτά που επιθυμεί.''

Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!!!

«Άριστο βιβλίο είναι εκείνο που ανοίγουμε με λαχτάρα και κλείνουμε με κέρδος.»
Άμος Άλκοτ
*Πηγή: www.books.gr


Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Χριστουγεννιάτικος Διαγωνισμός!!!



Επιτέλους Δεκέμβριος... Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν με γοργούς ρυθμούς!!!
Κι επειδή όλα τα blogo-σπιτάκια ξεκίνησαν διαγωνισμούς... είπα να μπω κι εγώ στο εορταστικό κλίμα!!!

Σκεφτόμουν εδώ και μέρες ποιό να είναι το δωράκι...
Ήθελα κάτι που να είναι λίγο "ολλανδικό''... έτσι, για να είναι κάτι καινούργιο για τις περισσότερες!

Και τελικά σήμερα... ΤΟ ΒΡΗΚΑ!!!

Το δώρο θα είναι ένα : verjaardagskalender!


Πρόκειται για ένα ημερολόγιο γενεθλίων!
Δηλαδή ένα ημερολόγιο που το έχεις για πάντα. Έχει τις ημερομηνίες του κάθε μήνα (χωρίς μέρα πχ Δευτέρα, Τρίτη κτλ...) και εκεί σημειώνεις τα γενέθλια, τις γιορτές & τις επετείους όλων όσων δεν θέλεις να ξεχάσεις!
Είναι πολύ έξυπνο και πρακτικό, και θα βρεις ένα παρόμοιο ημερολόγιο σε κάθε ολλανδικό σπίτι!
Για την ακρίβεια θα τα δεις ή στην κουζίνα ή στο μπάνιο! Ναι, δεν κάνω πλάκα... το βάζουν στο μπάνιο... γιατί εκεί λέει θα μπεις σίγουρα κάθε μέρα!! χεχε... έχουν ένα δίκιο εδώ που τα λέμε!!!

Για να πάρετε μέρος αφήστε ένα σχόλιο κάτω από αυτό το άρθρο 
ή κάτω από το αντίστοιχο post στο facebook, μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου!! 
Καλή επιτυχία!!! :)

 

Με αεροπλάνα & βαπόρια...


Όσον αφορά στο να ταξιδεύει μια γυναίκα με το μωρό της, έχω καταλήξει ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες μαμάδων.
Εκείνες που ούτε να το σκεφτούν δε θέλουν, κι εκείνες που το τολμούν τόσο άνετα σαν να πήγαιναν μια καθημερινή βόλτα ως το σούπερ μάρκετ!
Εγώ ανήκω στην δεύτερη κατηγορία.
Αρνούμαι να καταπιεστώ και να μην πηγαίνω όπου ακριβώς θέλω επειδή έχω μωρό.

Από τον πρώτο μήνα της ζωής της Νικολέτας άλλωστε αρχίσαμε τα πέρα-δώθε...
Οι δυσκολίες του να ταξιδεύεις ΜΟΝΗ με το μωρό σου είναι διαφορετικές σε κάθε ηλικιακή τους φάση. 
Θυμάμαι τα πρώτα ταξίδια που ακόμα θήλαζα, τι ακροβατικά έκανα στη θέση μου για να μπορέσω να βάλω τη μαντίλα γύρω μου, να ανοίξω το μπλούζα & να βάλω το μωρό στη σωστή στάση θηλασμού... 
Ούτε η Κομανέτσι τέτοια ευλυγισία...

Το τελευταίο μας ταξίδι όμως πραγματικά ήταν μια τεράστια ταλαιπωρία!
Επέλεξα να ταξιδέψω (για πρώτη φορά με το μωρό!) με την εταιρία Transavia. 
Μια εταιρία χαμηλού κόστους, όπως τις λένε...
(και χαμηλής νοημοσύνης του προσωπικού τελικά...)
Φτάνοντας στο check-in για να δώσω τη βαλίτσα, ακούω την υπάλληλο να μου ζητάει και το καροτσάκι, στο οποίο και στρογγυλοκαθόταν η Νικολέτα μου... 
''Α, όχι'', της λέω ''δεν θα το δώσω σαν αποσκευή θα το έχω μαζί μου ως το αεροπλάνο και θα το δώσω στην πύλη''. (Όπως κάνω ΠΑΝΤΑ δηλαδή).
''Αυτό δεν γίνεται'', μου απαντάει μέσα στα χαμόγελα. ''Πρέπει να το αφήσετε εδώ''.

Για όσες δεν ξέρετε το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ! 
Και θα έπρεπε να περπατήσω με τη Νικολέτα αγκαλιά, συν τα μπουφάν, τσάντες κτλ για τουλάχιστον 20 λεπτά ως το αεροπλάνο μου! "Συγγνώμη", της λέω "αλλά ξέρετε πόση απόσταση είναι; Πώς περιμένετε να πάω ως εκεί με το μωρό στα χέρια";

Εκεί η εκπληκτική υπάλληλος μου έδωσε την εξής απάντηση:
"Δικό σας δεν είναι"; (το μωρό...)
"Ναι, μαντάμ, δικό μου είναι, αλλά δεν είμαι καγκουρό να το βάλω στο μάρσιπο και να τρέξω χοροπηδώντας ως τη gate μου... Είμαι μια νορμάλ γυναίκα της οποίας το σώμα δεν έχει φτιαχτεί για να κουβαλάει ένα μωρό 12 κιλών τόση ώρα, μαζί με όλα τους τα τσιπράγκαλα... Για αυτόν ακριβώς το λόγο έχει εφευρεθεί και το λεγόμενο "καροτσάκι"... για να βάζουμε τα μωρά μας μέσα και να τα σπρώχνουμε... 
Προφανώς αγενέστατη, προφανώς όχι μαμά.
Μου είπε και καλά ότι ήταν οι κανονισμοί της εταιρίας... Μπούρδες! γιατί στην αντίθετη διαδρομή από Νάπολη προς Άμστερνταμ (με την ίδια εταιρία) με άφησαν να το πάρω ως το αεροπλάνο και μάλιστα όταν ρώτησα εκεί την κοπέλα στο check-in της φάνηκε περίεργη η ερώτησή μου... 

Στην επιστροφή άλλη ταλαιπωρία με το καροτσάκι... Βγαίνουν όλες οι βαλίτσες... πουθενά το καροτσάκι... Εγώ με τη Νικολέτα αγκαλιά (να κοιμάται), την τσάντα της, την τσάντα μου και μια βαλίτσα να κοιτάω τον ιμάντα άδειο να κόβει βόλτες... 
Τελικά μετά από πολύυυυ περπάτημα ανακάλυψα ότι οι ''περίεργα μεγάλες αποσκευές'' (;;;) βγαίνουν από άλλον ιμάντα... Και κάπου εκεί ανακάλυψα και το καροτσάκι μας, ανάμεσα σε κάτι πραγματικά τεράστια κλουβιά ζώων... 
Όπως καταλαβαίνετε το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ δεν είναι και πολύ child-friendly... :) :))

Παρόλα αυτά εγώ θα συνεχίζω, μαζί με τη Νικολετίτσα μου, να παίρνουμε κάθε φορά το πρώτο αεροπλάνο για να βρεθούμε κοντά στους ανθρώπους που αγαπάμε... και ας ταλαιπωρούμαι... κι ας κουβαλάω... κι ας πονάνε τα χέρια μου για 3 μέρες μετά... ΔΕΝ ΜΑΣΑΩ λέμε!!!


Και μια τόσο-μα-τόσο αντιπροσωπευτική φωτογραφία... χεχε... 3 θέσεις πιάνει!!!




Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Ετοιμάστε βαλίτσες!


 

 
 
Ο γνωστός ταξιδιωτικός οδηγός LonelyPlanet 
έχει καθιερώσει να επιλέγει τους 10 καλύτερους προορισμούς 
για κάθε επόμενο χρόνο.
Για το 2013 το Άμστερνταμ είναι στη 2η θέση! 


Ιδού η λίστα με τις 10 πιο TOP πόλεις:

Top 10 cities to visit in 2013
 San Francisco, US
 Amsterdam, Netherlands
 Hyderabad, India
 Derry / Londonderry, Northern Ireland
 Beijing, China
 Christchurch, New Zealand
 Hobart, Australia
 Montreal, Canada
 Addis Ababa, Ethiopia
 Puerto Iguazu, Argentina

Εγώ πάλι αν μπορούσα να επιλέξω -έτσι στα γρήγορα- ένα ταξιδάκι σε μια από αυτές τις πόλεις,
νομίζω ότι θα επέλεγα Β.Ιρλανδία! 

*Πηγή: www.iamexpat.nl

24+2=24!


Σήμερα σκέφτηκα πόσες μέρες έχω να γράψω στο blog μου...
Όχι ότι πρέπει, αλλά θέλω!
Αλλά τον τελευταίο καιρό νιώθω σαν να μη μου φτάνει η μέρα για τίποτα...
Η Νικολέτα ακόμα δεν περπατάει, αλλά σκαρφαλώνει όλη μέρα... στο παράθυρο, στις καρέκλες... παντού! Σήμερα ήθελε να σκαρφαλώσει και στον πάγκο της κουζίνας & θύμωνε που δεν έφτανε!

Εγώ δεν έχω κοριτσάκι... μαιμουδάκι έχω μου φαίνεται!
Δεν σας κρύβω ότι ανυπομονώ να έρθει η στιγμή (σε κανένα χρόνο το βλέπω!) που θα μπορεί να κάτσει στο χαλί και να παίξει μόνη της, χωρίς να την κυνηγάω...
Όχι για να κάνω κάτι φοβερό, απλά για να μαγειρέψω χωρίς να κρέμεται από την μπλούζα μου ή να σιδερώσω χωρίς να κάνω ''κουκου-τζα'' συγχρόνως για να την απασχολήσω!

Στο πάρκο δεν κάθεται με ΤΙΠΟΤΑ!!! Με το που το βλέπει φωνάζει & κλαίει... Θέλει να είναι ελεύθερη! Και την καταλαβαίνω απόλυτα. Μόλις άρχισε να είναι ανεξάρτητη και να πηγαίνει όπου θέλει, πάλι κάτι να την περιορίζει;; Μπααα... δύσκολο για το μεσογειακό της ταμπεραμέντο!

Καμιά φορά σκέφτομαι πόσο ωραίο θα ήταν η μέρα να έχει άλλες δύο ωρίτσες!
Αλλά όχι για όλους, μόνο για μένα!
Δύο ώρες σε ένα παράλληλο σύμπαν ίσως... 
Για να κάνω ένα μπάνιο με την ηρεμία μου, να συμμαζέψω χωρίς να πρέπει να διακτυνίζομαι σε χρόνο dt για να πιάσω την Νικόλ πριν πέσει, να γράψω στο blog μου χαλαρή, να απαντήσω στα μαιλ μου σε φίλους που έχω τόσο καιρό να δω και θα νομίζουν ότι τους έχω ξεχάσει. Γιατί πάντα απαντάω βιαστικά, σαν να γράφω τηλεγράφημα... Είμαστε όλοι καλά. ΣΤΟΠ. Θα έρθουμε πριν τα Χριστούγεννα. ΣΤΟΠ. κτλ κτλ κτλ

Είναι πολύ ωραία περίοδος αυτή στα μικρά μας, το ξέρω... που αρχίζουν να περπατάνε, να μιλάνε, που σε καταλαβαίνουν. Αλλά είναι ταυτόχρονα και δύσκολη. Δεν έχεις τον χρόνο που χρειάζεται όχι μόνο για σένα ή για τη σχέση με τον άντρα σου, αλλά και για τα πρακτικά του σπιτιού!

Οπότε, λέω φέτος να ζητήσω από τον Άγιο Βασίλη να μου φέρει σαν δώρο αυτές τις 2 ωρίτσες!!!



ΥΓ= Εναλλακτικά, αν δεν μπορεί παρακαλώ να μου φέρει ένα αεροπλάνο για να μπορώ να πηγαίνω στην Ελλάδα & την Ιταλία λίγο πιο συχνά & λίγο πιο εύκολα :)



Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Η Ωραία του Κουρέα!

Έτσι πως το βλέπω η Νικολέτα μου μάλλον θα ακολουθήσει τον κλάδο της κομμωτικής...
Μόλις δει βούρτσα και κλάμερ εκστασιάζεται!! χαχαχα :)
Μέχρι και τον Γουίνι το αρκουδάκι χτενίζει, κι ας μην έχει μαλλιά!

Μακάρι, δηλαδή, γιατί στην Ολλανδία τα κομμωτήρια δεν ξέρουν τι βγάζουν.
Θυμάμαι την πρώτη φορά που ανυποψίαστη πήγα σε ένα κομμωτήριο
 στο διπλανό τετράγωνο για να ισιώσω τα μαλλιά μου! 
Δεν κοίταξα πόσο κοστίζει, γιατί φαντάστηκα ότι θα είναι απλά λίγο πιο ακριβά από την Ελλάδα...

Αφού μετά κόπων και βασάνων 
(δεν έχουν συνηθίσει σε μεσογειακά σγουρά μαλλιά εδώ... μία ώρα έκανε η κομμώτρια...
και ίσως την επόμενη μέρα να πήρε και αναρρωτική!)  
απέκτησα τα ωραία μου ίσια μαλλιά, κουνιστή & καμαρωτή έφτασα στο ταμείο.
-Τι οφείλω; ρώτησα στα αγγλικά.
- 50 euros... ,ήταν η απάντηση.

*&$@($#)(!&#%(*)!)_)$&..............................
Excuse me????

Δηλαδή, αν τα έκοβα, έκανα ανταύγειες και καμιά μάσκα ανάπλασης, πόσο ακριβώς θα πλήρωνα;;;;;
Ένα ελληνικό μηνιάτικο μάλλον!
Από τότε κομμένο το κομμωτήριο! Όποτε πάμε Ελλάδα, και ΜΟΝΟ!!!

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

Τρίτη & 13 σήμερα!


Δεν μπορώ να πω ότι με θεωρώ ιδιαίτερα προληπτική.
Πάντα όμως 'κάτι' υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μου όταν ξημερώνει Τρίτη & 13, 
ή διασταυρώνεται ο δρόμος μου με μαύρη γάτα ...και τα λοιπά συναφή που κυκλοφορούν...

Από περιέργεια (και μόνο!) κάθισα να ψάξω πως ξεκίνησε όλο αυτό με την Τρίτη & 13!

Τα περισσότερα sites υποστηρίζουν πως η Τρίτη θεωρείται γρουσούζικη μέρα από τους Έλληνες 
κυρίως γιατί ημέρα Τρίτη έγινε η Άλωση της Κωνσταντινούπολης.
(Αυτό λίγο υπερβολικό μου ακούγεται από ένα και μόνο γεγονός να έχει μείνει η Τρίτη ως κακότυχη μέρα... 
τόσα ακόμα μας έχουν συμβεί ως έθνος... ξέρω γω!)

Όσον αφορά στο νούμερο 13 αυτό θεωρείται ότι φέρνει ατυχία (γενικώς) 
γιατί "σπάει" την αρμονία και την τελειότητα του αριθμού 12!
Δώδεκα οι θεοί του Ολύμπου, δώδεκα μήνες, δώδεκα ώρες, δώδεκα οι άθλοι του Ηρακλή, 
δώδεκα οι μαθητές του Χριστού κλπ. κλπ. κλπ.
(Προφανώς γι' αυτό φοβούνται για το τέλος του κόσμου φέτος 12/12/12... άντε χαζά!)


Άλλες 'διάσημες' προλήψεις είναι:

- Είναι γρουσουζιά αν δεις μαύρη γάτα στο δρόμο

- Αν σπάσεις καθρέφτη, θα έχεις 7 χρόνια γρουσουζιά

- Είναι γρουσουζιά να περνάς κάτω από σκάλα

- Είναι γρουσουζιά να αφήνεις τα παπούτσια σου ανάποδα

- Όταν αφήνεις τις ντουλάπες του σπιτιού ανοιχτές, ευνοείς τις κακές γλώσσες

- Όταν αφήνεις ένα ψαλίδι 'ανοιχτό', φέρνει κακή τύχη


Εσείς ξέρετε άλλες;; Και αλήθεια πιστεύετε σε αυτές;!;


Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2012

Επιτέλους... Night Out!!!

Χθες μετά από πολύ καιρό βγήκαμε μόνοι μας με τον Δαμιανό για ποτό!
Για να γιορτάσουμε (έστω και μια μέρα αργότερα!) τα γενέθλιά του.
Eίναι όντως αναζωογονητικό να βγαίνεις με τον άντρα σου χωρίς καρότσια, τσάντες,
τσαντάκια, πάνες, μπιμπερό και τα λοιπά συναφή!
Aπλά με τα μπουφάν μας, αγκαλιά & έξω από την πόρτα...

Δεν ξέρω πόσες από εσάς ζείτε μακριά από όλους όπως εμείς,
με αποτέλεσμα να μην υπάρχει βοήθεια από κάποια γιαγιά, θεία κτλ
Όσες το ζείτε λοιπόν ξέρετε πόσο σημαντικό είναι να έχεις κοντά σου καλούς φίλους,
που μπορούν να βοηθήσουν, όπως μένοντας μέσα Παρασκευή βράδυ κάνοντας baby-sitting,
για να βγεις κι εσύ λιγάκι.

Εγώ είμαι τυχερή λοιπόν γιατί από τον δεύτερο μήνα που βρέθηκα στο Άμστερνταμ,
πριν 2,5 χρόνια γνώρισα μια καλή φίλη. Την Βαρβάρα :)

Ευχαριστούμε Μπάρμπαρα για χθες!  Πολύ!




Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Supercalifragilisticexpialidocious!!!


Κάποιες φορές την ώρα που συμμαζεύω μου έρχεται στο μυαλό η Μαίρη Πόππινς!
Ναι-ναι, αυτή! 

Φαντάζομαι ότι οι περισσότερες από εσάς θα έχετε δει τη διάσημη ταινία
 με τη φοβερή & τρομερή βρετανίδα νταντά!

Αυτό που τότε δεν μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση (καθότι ήμουν παιδάκι), αλλά όσο μεγαλώνω το εκτιμώ όλο και περισσότερο... ήταν ο μαγικός τρόπος που χτυπούσε τα δάχτυλά της και όλα τα δωμάτια συμμαζεύονταν με τη μία
& το σημαντικότερο ΜΟΝΑ τους!!!


Δεν θα ήταν απλά υπέροχα;;; :) :))


Η ταινία-μιούζικαλ ''Μαίρη Πόππινς'' γυρίστηκε το 1964 
& χάρισε στην Τζούλι Άντριους το όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου!

Βραβείο! Πάλι! ...Το ίδιο! :)

Χμμμ... Τέλος! Πρέπει να το πάρω απόφαση!
Το φάντασμα του βραβείου Liebster θα με κυνηγάει μέχρι να το παραδώσω σωστά
& όπως προβλέπετε από το πρωτόκολλο!!!

Τι εννοώ?!
Σήμερα ήταν η 4η φορά που μου χαρίζουν το συγκεκριμένο βραβείο!
& συγκεκριμένα η Τόνια από το noikokirio.blogspot.

Ομολογώ ότι τώρα μόλις ανακάλυψα το υπέροχο blog της & μέσα στις επόμενες μέρες θα το εξερευνήσω λεπτομερώς!!! :) Ευχαριστώ Τόνια μου!

Κανονικά σε κάθε βραβείο πρέπει να επιλέξεις τα Blog στα οποία θέλεις να δώσεις με τη σειρά σου το βραβείο.
Στο συγκεκριμένο, λοιπόν, λόγω έλλειψης χρόνου δεν τήρησα την κλασική διαδικασία.
Γι' αυτό λέω ότι το φάντασμα του με καταδιώκει....
(χεχε! το αντίθετο δηλαδή... πόσο ωραίο είναι να σου δίνουν βραβεία άλλες γυναίκες!)

Αποφάσισα λοιπόν να κλείσω τους ανοιχτούς μου λογαριασμόυς και να χαρίσω το βραβείο μου στην αγαπημένη Χριστίνα και το ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΤΕΡΟ blog της Create the Style
 Όσες δεν το έχετε ακόμα επισκεφτεί... Σπεύσατε!!! 

Σας φιλώ όλες!!! :)



Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

X'mas time!!! (Εντάξει... όχι ακόμα δηλαδή!)


Σας είπα πως φέτος περιμένω τα Χριστούγεννα σαν τρελή, έτσι;!;
Κρατιέμαι να μην στολίσω από τώρα!!!
Μετράω τις μέρες αντίστροφα σαν μικρό παιδί :)

Πέρσι δεν είχα στολίσει σχεδόν καθόλου.
Μόνο κάτι μπάλες είχαμε κρεμάσει, μπας και μπαίναμε λίγο στο κλίμα! χεχε

Γι' αυτό φέτος θα τα δώσω όλα!!! 
Θα βάλω τόσα λαμπάκια, που το σπίτι θα φαίνεται από το διάστημα!!! :) :))
(Κάτι τέτοια λέω στον Δαμιανό και με κοιτάει τρομαγμένος!...)

Μέσα λοιπόν σε αυτό το -ήδη για μένα- εορταστικό κλίμα, 
αποφάσισα να φτιάξω μόνη μου μερικές μπαλίτσες για το δέντρο μας.
Εντάξει δεν τα πήγα και τόοοοσο καλά, αλλά είναι δικά μου και τα αγαπώ!!!
(ειδικά με την Hello Kitty στο ράψιμο...άστα! ε, ήταν και  η πρώτη φορά που έραβα τσόχα!!)

Ιδού το αποτέλεσμα:

Μπορείτε κι εσείς να φτιάξετε δικά σας στολίδια από τσόχα!
Είναι πολύ εύκολο & διασκεδαστικό!
Το καλό με την τσόχα είναι ότι δεν ξεφτάει, όπως το απλό ύφασμα, οπότε κόβεις άνετα ότι σχέδιο θέλεις.
Επίσης, πατρόν για ότι σχέδιο θέλετε μπορείτε να βρείτε στο ιντερνετ και να το εκτυπώσετε!

Δείτε εδώ μερικά υπέροχα στολίδια:
(Είναι η επόμενη επικίνδυνη αποστολή μου!)










Τα βρήκα στο τέλειο blog paper-and-string.blogspot.nl,
στο οποίο μπορείτε να βρείτε φανταστικές ιδέες και για χίλια άλλα πραγματάκια!!!

Άντε, πιάστε βελόνα & κλωστή!!!
Σμουτς! :)

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Λατρεύω... τις άχρηστες πληροφορίες!!!


Το πρώτο βιβλίο με άχρηστες πληροφορίες μου το πήρε ένας φίλος μου σε κάποια γενέθλια.
Μάλιστα όπως πρότεινε και ο τίτλος του βιβλίου, ήταν βιβλίο-τουαλέτας! χαχα :)
Ναι-ναι το ομολογώ! Είναι αλήθεια! 
Εκεί που κάθεσαι βρε παιδί μου, να έχεις και κάτι να ξεφυλλίσεις :) :))

Από τότε αγόρασα μερικά ακόμα παρόμοια βιβλία, συνήθως όταν ήμουν στα down μου, 
γιατί πολύ απλά με χαλαρώνουν! 

Χαζεύοντας στο ίντερνετ βρήκα μερικές άχρηστες πληροφορίες & σκέφτηκα να συγκεντρώσω εδώ μερικές που έχουν να κάνουν με διάφορα μέρη της γης!

Για διαβάστε...
 
  •  Η Φινλανδία έχει 34.000 περίπου λίμνες.
  •  Η Κίνα χρησιμοποιεί κάθε χρόνο 45 δισεκατομμύρια chopsticks.
  •  Η λέξη Καναδάς προέρχεται από την ινδική λέξη «κάναντα» και σημαίνει «μεγάλο χωριό».
  • Ο ήχος που κάνουν οι καταρράκτες της Victoria ακούγεται σε απόσταση 64 χλμ.
  • Οι Η.Π.Α. έχουν περισσότερα μουσικά συγκροτήματα με γκάιντα από τη Σκοτία.
  • Στη Δανία, τα γουρούνια είναι περισσότερα από τους ανθρώπους
  • Η μονομαχία στην Παραγουάη είναι νόμιμη, αρκεί και τα δύο μέρη να είναι δωρητές αίματος.
  • Η πόλη του Μεξικού βυθίζεται κάθε χρόνο 15cm, επειδή κάτω από αυτή βρίσκεται μια τεράστια φυσική δεξαμενή νερού, απ” την οποία οι κάτοικοί της αντλούν κάθε μέρα τεράστιες ποσότητες νερού! 
  •  Αν έμπαιναν στη σειρά οι πέτρες που χρειάστηκαν για να χτιστεί το Σινικό Τείχος θα ήταν αρκετές για να αγκαλιάσουν τη γη!
  •  Στο Κάνσας των Η.Π.Α., να κυκλοφορείς πάνω σε άλογο τον Αύγουστο είναι παράνομο, εκτός κι αν το άλογο φοράει καπέλο!
  • Τα πάντα ζυγίσουν 1% λιγότερο στον ισημερινό.
  • Στην Κίνα, η νύφη ντύνεται στα κόκκινα.



Υ.Γ.= Μεταξύ μας, αυτό με το Κάνσας & το άλογο με το καπέλο, νομίζω ότι είναι λίγο μπούρδα!

Φιλάκια :)


Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Βραβείο!

Έχει μέρες που θέλω να ευχαριστήσω την Αθηνά του craftaholic με τις υπέροχες κατασκευές της
(και ειδικά τις κουκουβαγίτσες τις οποίες λάτρεψα με την πρώτη ματιά!!!)
&
την γλυκιά Μάχη, τη μαμά της talibanoulla που γράφει πάντα τόσο ωραία,

για το βραβειάκι που μου χάρισαν!




Κορίτσια σας ευχαριστώ!!
Το έχω ξαναπάρει και στο παρελθόν, αλλά δεν νομίζω ότι χορταίνει κανείς ποτέ να παίρνει βραβεία!!
Χεχε, έτσι δεν είναι;;;

Φιλάκια χχχ

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Εγώ & οι άλλοι...


Διάβαζα πριν λίγες μέρες σε ένα περιοδικό τη συνέντευξη ενός Έλληνα ηθοποιού & κομμωτή  
(λατρεύω τους συνδυασμούς στους ανθρώπους!)
ο οποίος σχετικά πρόσφατα μετακόμισε στις ΗΠΑ για δουλειά.
(δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομά του για να σας το πω).

Στην ερώτηση λοιπόν αν έχει φτιάξει ήδη τον κύκλο του από φίλους & γνωστούς, 
απάντησε ότι ''περισσότερο με ημικύκλιο μοιάζει...''
Χαμογέλασα.
Γιατί κάπως έτσι νιώθω κι εγώ...

Όσους ανθρώπους κι αν γνωρίσω, ο κύκλος δεν κλείνει ποτέ.
Φαντάζομαι πως η απουσία τις οικογένειας μου & των 2-3 κοντινών μου φίλων είναι η αιτία.
Και ξέρω ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν & όσους νέους ανθρώπους 
κι αν προσθέσω στον "κύκλο" μου, θα παραμείνει για πάντα μισός...
Οι δυο του άκρες δεν θα ενωθούν ποτέ.
Γιατί οι πιο σημαντικοί για μένα άνθρωποι βρίσκονται μακριά...

Καλό Βράδυ xxx

 

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Tric or Treat?

Το Χάλοουϊν είναι μια γιορτή την οποία είχα ακουστά μόνο από τις αμερικάνικες ταινίες.
Ποτέ φυσικά δεν την γιορτάζαμε στην Ελλάδα & ούτε καλά-καλά ήξερα πότε πέφτει!

Εδώ όμως, καθότι στο διπλανό σπίτι μένει μια οικογένεια Αμερικάνων έμαθα τα βασικά!
Στον καφέ που έπινα τις προάλλες με τη γειτόνισσα-μαμά ήρθε η συζήτηση σε αυτό.
(καθότι ο γιος τους δεν είναι και πολύ χαρούμενος που δεν θα είναι στην Αμερική εκείνη τη μέρα.)

Να, λοιπόν, τι ακριβώς είναι αυτή η ''μυστικιστική'' γιορτή!!


''To Χάλοουϊν (Halloween) είναι γιορτή του δυτικού κόσμου που γιορτάζεται τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, 
κατά την οποία τα μικρά παιδιά μεταμφιέζονται σε κάτι "τρομαχτικό" και επισκέπτονται σπίτια μαζεύοντας γλυκά, ενέργεια γνωστή ως "trick or treat" (σκανταλιά ή κέρασμα).

 Η ρίζα της λέξης αυτής προέρχεται από το All-hallow-even 
& δηλώνει την παραμονή (eve) της γιορτής των Αγίων Πάντων (All Hallows Day - All Saints Day). 

Το Χάλοουϊν συνδέεται με την υπερφυσική δραστηριότητα. 
Πολλές πολιτιστικές παραδόσεις θεωρούν την ημέρα αυτή ως μία από τις ελάχιστες μέρες που μπορεί να επιτευχθεί επαφή με τον κόσμο των πνευμάτων καθώς και ότι είναι η μέρα που η μαγεία, και γενικότερα οποιαδήποτε δραστηριότητα που έχει να κάνει με το υπερφυσικό, είναι στο ζενίθ.

Σήμα κατατεθέν επίσης της γιορτής αυτής είναι τα φαναράκια φτιαγμένα από πραγματικές κολοκύθες πάνω στις οποίες υπάρχουν χαραγμένα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, άλλοτε πιο χιουμοριστικά και άλλοτε πιο τρομαχτικά.
Το έθιμο της κολοκύθας έχει ρίζες από την Ιρλανδία.

Παρακάτω θα δείτε πως μπορείτε να φτιάξετε κι εσείς μια Χαλοουιν-κολοκύθα, 
όπως μας δείχνει το blog Παίζουμε Μαζί! 

Κόβουμε το πάνω μέρος της κολοκύθας.
Αδειάζουμε προσεχτικά το εσωτερικό της.
Εκτυπώνουμε ή ζωγραφίζουμε σε ένα χαρτί το σχέδιο που θέλουμε 
& το χαράζουμε πάνω στην κολοκύθα μας.
Και μετά κόβουμε σε βάθος το σχέδιο μας (με προσοχή!!) 
Μπορούμε, επίσης, αν θέλουμε να προσθέσουμε στο εσωτερικό της χριστουγεννιάτικα λαμπάκια 
με μπαταρία, για να έχει μια πιο ρομαντική όψη!

Για να είμαι ειλικρινής πολύ θα 'θελα μια φορά να βρεθώ κι εγώ σε κάποιο μέρος της Αμερικής αυτήν τη συγκεκριμένη μέρα & να τριγυρνάω με το φαναράκι μου μαζεύοντας γλυκά!
So... Tric or Treat?




Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Feel Free...


Σε αυτήν την πόλη μόλις βγει ο ήλιος όλοι σαν να τρελαίνονται!
Λες κι αυτόματα ανακηρύσσεται σε αργία και όλοι ξεχύνονται στους δρόμους.
'Ετσι κι εγώ πήρα τη Νικολετίτσα μου και βγήκαμε έξω το πρωί.
Εκεί που βολτάραμε ανάμεσα στα κανάλια, ξαφνικά άρχισε να ακούγεται 
μια υπέροχη μουσική από το βάθος, που όλο πλησίαζε.
Σε λίγα λεπτά μια πλωτή βάρκα, από τις άπειρες που κυκλοφορούν στο Άμστερνταμ, ερχόταν προς το μέρος μας. Μια βάρκα, με μια παρέα πενηντάρηδων επάνω, οι οποίοι έπαιζαν μουσική.
Και πιο συγκεκριμένα ...Σαξόφωνο!
Η πρώτη σκέψη που σου έρχεται στο μυαλό όντας Ελληνίδα, είναι ότι το κάνουν για να μαζέψουν χρήματα. 
Λάθος! Το κάνουν απλά γιατί έτσι γουστάρουν!
Γιατί έχει ήλιο & γιατί τους αρέσει να παίζουν μουσική παρέα.
Γιατί η ζωή είναι ωραία. Κι ακόμα πιο ωραία όταν ζεις σε ένα μέρος που νιώθεις ελεύθερος
 να κάνεις ότι σου κατέβει στο κεφάλι, χωρίς κανένας να σε κριτικάρει και να σε λοξοκοιτάζει.

Άμστερνταμ σημαίνει ελευθερία.

Είναι το μέρος που μπορείς να βάψεις τα μαλλιά σου πράσινα και να είσαι ντυμένος 
από πάνω ως κάτω στα πορτοκαλί και να μην ενδιαφέρει κανέναν!
Μου αρέσει. Κι ας ξεφεύγουν μερικοί κάποιες φορές. 
Κανένας όμως από αυτούς δεν σε ενοχλεί. Οπότε... τι σε νοιάζει;;;


ΥΓ: Εννοείται ότι μέχρι να γυρίσουμε έβρεχε... Κλασικά!! :)

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Πες μου τη Σελήνη σου, να σου πω ποιος είσαι!


Τελευταία διαβάζω συχνά για τον ζωδιακό κύκλο και ''ψάχνω'' τα χαρακτηριστικά 
που ίσως έχει το παιδάκι μου όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα.
Παρόλο που ποτέ δεν ασχολήθηκα ιδιαίτερα με τα ζώδια, δεν ξέρω τι με έχει πιάσει!
(Ξύπνησε η Άση Μπίλιου μέσα μου! χεχε)

Σερφάρωντας στο blog lovebaby.gr βρήκα μια εφαρμογή με την οποία υπολογίζεις τη ζωδιακή θέση της σελήνης.
Η Σελήνη, δείχνει μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών, το τρόπο που διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας, 
τις διαθέσεις μας, τις αντιδράσεις μας, τις ευαισθησίες μας & τις κρυφές μας επιθυμίες. 

 Έβαλα, λοιπόν, τα στοιχεία της Νικολέτας και η απάντηση ήταν : Ιχθείς!
Ευαίσθητη & συνεσταλμένη θα είναι η κορούλα μου!

Εδώ μπορείτε να βρείτε τη συγκεκριμένη εφαρμογή & να διαβάσετε το αποτέλεσμα για τα δικά σας παιδιά! 
Το μόνο που θα χρειαστεί είναι να θυμάστε την ακριβή ώρα γέννησης.
(Μη μου πείτε ότι δεν τη θυμάστε!! Εγώ μετά από 23 ώρες γέννας δεν την ξεχνάω με τίποτα!χιχιχ)

Φιλάκια :)



Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Movember!!!


Στην Ολλανδία έχουν πολύ αναπτυγμένο το αίσθημα της προσφοράς & του εθελοντισμού.

Θα μου πεις: έχουν και την οικονομική άνεση να το κάνουν.
Και θα σου απαντήσω: ότι μπορείς να δώσεις και μόνο 2 ευρώ αν θέλεις...

Μου αρέσει σαν κίνηση, κυρίως γιατί δεν είναι ότι απλά αποφάσισε να μαζέψει λεφτά για ένα καλό σκοπό,
αλλά ότι θα κοπιάσει και προσωπικά γι' αυτόν.
Κι αυτό του δίνει ήδη άλλη αξία. Όσα χρήματα κι αν μαζέψει.


Μέσα σε αυτό το κλίμα του "βοηθάω γύρω μου", έχει καθιερωθεί κάθε Νοέμβριο το Movember!
(from M-oustache and N-ovember)

Τι είναι αυτό;

Ένα ίδρυμα έρευνας σχετικά με τον καρκίνο του προστάτη "δημιούργησε" το Movember,
έτσι ώστε να ενισχύσει οικονομικά τις έρευνές του.

 Πώς λειτουργεί;

Για όλο τον μήνα Νοέμβριο, καλείται όποιος άντρας θέλει να αφήσει μουστάκι!
Δημιουργείται μέσω ίντερνετ ένας ''λογαριασμός'' στο όνομά του καθενός,
όπου και μπορείς να προσφέρεις όσα χρήματα θέλεις.
Ίδια φιλοσοφία με την παραπάνω ιστορία δηλαδή!

Πέρσι ο άντρας μου πήρε μέρος και μάζεψε περίπου 200 ευρώ από γνωστούς & φίλους.
(Έβαλα κι εγώ 20 ευρώ για υποστήριξη! Θα έδινα όσο-όσο αν ήταν να το ξύριζε νωρίτερα,
αλλά δεν κατάφερα να τον μεταπείσω!!)

Μου αρέσει όλο αυτό που συμβαίνει σε αυτή τη χώρα!
Γιατί κανείς δεν κάνει μια δωρεά για να φανεί, ή απλά για φορολογικούς λόγους.
Το νιώθουν πραγματικά και γι' αυτό παίρνουν μέρος και σε τέτοιες ενέργειες.
Κι εκτός από τον καλό σκοπό έχει και πλάκα! (Περπατάς στο δρόμο και μετράς μουστάκια!!)

ΥΓ= Φέτος, δεν υπάρχει περίπτωση ο άντρας μου να ξαναφήσει! Του το δήλωσα!
Δεν θέλω η Νικολέτα να βλέπει εφιάλτες!! χεχε :)

http://nl.movember.com/

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Ένα μικρό θαύμα... το δικό μου!

Το να είσαι full time mom είναι από τα πιο όμορφα πράγματα στον κόσμο!
Και παρόλο που κάποιες φορές θέλεις να τσιρίξεις γιατί δεν αντέχεις άλλο, 
εξακολουθεί να είναι υπέροχο σαν εμπειρία.

Ζω τη Νικολέτα κάθε στιγμή και βλέπω την καθημερινή της εξέλιξη βήμα-βήμα.
Είναι τόσο περίεργο να παρακολουθείς ένα πλάσμα να μεγαλώνει και να ανακαλύπτει τα πάντα.

Σήμερα η Νικολέτα στάθηκε για πρώτη φορά όρθια χωρίς να πιάνεται. Για δευτερόλεπτα.
Και το βλέμα της, το ύφος που πήρε εκείνη τη στιγμή, το πρόσωπό της δεν θα τα ξεχάσω ποτέ.
Ήταν γεμάτη έκπληξη και περηφάνεια μαζί!!

Τι παράξενο πράγμα που ξεκινάνε από το μηδέν,
και θα φτάσει μια μέρα που θα γνωρίζουν πιο πολλά κι από μας...

Χαίρομαι που πήρα την απόφαση να είμαι σπίτι μαζί της.
Κι ας με έχει κουράσει λιγάκι το να μην κάνω τίποτα άλλο από το να είμαι μαμά...
Κι ας έχω διαβάσει την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων 322 φορές...
Κι ας περνάω περισσότερη ώρα κάνοντας την αγελάδα (μουυυυ) από το να μιλάω κανονικά...

Χαίρομαι που τη μεγαλώνω εγώ κι εύχομαι όσες μανούλες το θέλουν κι εκείνες, να το καταφέρνουν!

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

Ταχυδρόμοοοος!!!


Πλέον η επικοινωνία στις μέρες μας έχει γίνει πολύ εύκολη.
Μόλις μου λείπει κάποιος εδώ που είμαι, παίρνω τηλέφωνο, μπαίνω στο skype, στέλνω email!
Όχι όπως παλιά που έστελνες ένα γράμμα και περίμενες.
Ή έπαιρνες τηλέφωνο αραιά και που, λόγω της απλησίαστης τότε χρέωσης, και μιλούσες βιαστικά, κωδικοποιημένα, σαν να στέλνεις σήματα μορς.
Ναι, η ζωή μας είναι πιο εύκολη πια από αυτήν την άποψη.
Όμως...

Όμως τις προάλλες όταν άνοιξα το γραμματοκιβώτιο μας και μέσα υπήρχε -εκτός από τους καθιερωμένους λογαριασμούς- ένα δέμα με το όνομά μου χάρηκα ΤΟΣΟ πολύ.
Ήταν από τη νονά της Νικολετίτσας μου, από την καλύτερή μου φίλη, που τόσο πολύ μου λείπει.
Το δώρο για τα γενέθλιά μας!
Είναι διαφορετική αίσθηση όταν διαβάζεις ένα γράμμα ή μία κάρτα, από όταν διαβάζεις ένα email.
Ίσως γιατί ''παίρνει μέρος'' και η αφή. Αγγίζεις κάτι που πριν λίγο ήταν στα χέρια του άλλου, βλέπεις τα γράμματά του, ίσως να νιώθεις και τη μυρωδιά του καμιά φορά...
Δεν είναι ένα απρόσωπο λευκό πλαίσιο με την ίδια τυποποιημένη γραμματοσειρά.

Από τότε που ήρθα στην Ολλανδία δεν έχω σταματήσει να στέλνω γράμματα.
(& να λαμβάνω δηλαδή, ας είναι καλά η φιλενάδα μου και η μαμάκα μου!!!)
Στους γονείς μου, στις αδερφές μου, στην κολλητή μου...
Με μια κάρτα, ένα μικρό γράμμα, φωτογραφίες της Νικολέτας.
Κι ας μιλάμε κάθε μέρα.
Είναι αλλιώς όταν ανοίγεις το γραμματοκιβώτιο και υπάρχει κάτι για σένα.
Κάτι από κάποιον που αγαπάς πολύ και σου λείπει...

Ευχαριστούμε Μαράκι για το δώρο σου & πιο πολύ για την όμορφη κάρτα και τα λόγια σου που πάντα με κάνουν να δακρύζω :) Σ' αγαπώ πολύ :)

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Βραβείο Νο2 - Κορίτσια.. με κακομαθαίνετε..χεχε :) :))


Κι άλλο βραβειάκι! Τι καλά!
Ευχαριστώ πολύ-πολύ τη Γιώτα και το όμορφο blog της lolipopfamily.blog.
Στέλνω ένα φιλάκι στα υπέροχα Χανιά και σε σένα :)


Το συγκεκριμένο βραβείο πρέπει κανονικά να το χαρίσω σε 5 blogs κάτω από 200 αναγνώστες.
Δυστυχώς αυτές οι μέρες είναι ΣΟΥΠΕΡ γεμάτες από υποχρεώσεις και ο χρόνος μου ελάχιστος, οπότε λέω να πρωτοτυπήσω!

Όποια blogger με διαβάζει (και τηρεί τον όρο να έχει κάτω από 200 αναγνώστες)
μπορεί να έρθει στο blogo-σπιτάκι μου και να παραλάβει το βραβείο της!

ΥΓ= Ας αφήσει ένα σχολιάκι όμως κάτω για να επισκεφτούμε κι εμείς μετά το blog της!!!

Φιλάκια σε όλες κι ελπίζω να είστε καλά!!
Θα χαθώ λιγάκι αυτές τις μέρες αλλά υπάρχει λόγος :) :))

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Καλό μήνα με ένα βραβείο!


Σας έχω ξαναπεί ότι ένα από τα πιο ωραία κομμάτια του blogging είναι οι άλλοι bloggers.
Δεν είχα ιδέα πριν 3 μήνες τι γίνεται εκεί έξω...
Και ξαφνικά βρέθηκα να διαβάζω μανιωδώς κάποια συγκεκριμένα.
(Κυρίως μαμαδο-blog δηλαδή!)

Ένα από αυτά που μου αρέσουν πολύ είναι της Mamma El.
Δεν είναι μόνο ότι γράφει ωραία, αλλά και ότι το blog της είναι τόσο όμορφο και καλοστημένο,
ώστε μου φτιάχνει τη διάθεση με το που θα "μπω"!
Σήμερα λοιπόν έλαβα ένα βραβειάκι από την Ελίζα!
Κι ένα βραβείο είναι πάντα ένα ευχάριστο νέο, ειδικά όταν προέρχεται από κάποιον που 'διαβάζεις' κι εσύ. Ευχαριστώ Ελίζα! :)

Βουα-λά, λοιπόν, το "πολύπλευρο" βραβείο μου!


 Οι κανόνες που πάντα ακολουθούν ένα blogo-award είναι:

1. Προσθέτουμε το βραβείο στο ιστολόγιο μας. (τσεκ!)
2. Ευχαριστούμε το πρόσωπο που μας το χάρισε. (τσεκ!)
3. Αναφέρουμε 7 πράγματα σχετικά με τον εαυτό μας. (Χμμ...)
4. Αναφέρουμε τους κανόνες. (just ..τσεκ!)
5. Χαρίζουμε το βραβείο σε ακόμα επτά ιστολόγια της επιλογής μας. (Δύσκολο & εύκολο μαζί!)
6. Ενημερώνουμε τα ιστολόγια με ένα σχόλιο για να μπορέσουν να το παραλάβουν.

Ξεκινάω λοιπόν...

...Όσο για μένα:

1. Έχω ύψος 1,76 και πάντα θα ήθελα να είμαι λίιιιιγο πιο κοντή.
2. Φοράω παπούτσια νούμερο 41 & μισό!  
(Ναι δεν βρίσκω σχεδόν ποτέ αυτά που θέλω στο νούμερο μου).
3. Όταν φοράω ψηλά τακούνια, ανυπομονώ πάντα να τελειώσει η βραδιά. 
(όσο ωραία κι αν περνάω!).
4. Από την εγκυμοσύνη μου και μετά δεν μπορώ με τίποτα να φάω μαστίχες!
5. Είμαι υπναρού.
6. Μιλάω πολύ (...αλλά πάντα εύστοχα εννοείται! χεχε)
7. Από μικρή ήθελα να έχω ένα μικρό μαλτεζάκι! (τώρα πια σχεδόν το ξεπέρασα!)

Όσο για τους άλλους... (αυτούς που χαρίζω το βραβείο ντε!)...


Τα νούμερα 2 & 7 δεν είναι μαμαδο-blog, αλλά είναι υπέροχα! :)
Φιλάκια σε όλες & καλό φθινόπωρο... όπου κι αν είστε!


ΥΓ= Όσο για το Νο 6 των κανόνων μάλλον θα πραγματοποιηθεί αύριο..
γιατί μόλις ξύπνησε η κοράκλα μου με άγριες διαθέσεις! χεχε :)


Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε!


Εχθές το βράδυ ξάπλωσα στο κρεβάτι μου κι άρχισα να απαριθμώ νοερά τις δουλειές που έκανα όλη την ημέρα. Έβαλα πλυντήριο, το άπλωσα, μαγείρεψα, σιδέρωσα δύο πλυντήρια και πολλά πολλά ακόμα...
Ατέλειωτη η λίστα όπως και κάθε μέρα δηλαδή!

Σκέψη στη σκέψη και μετά από απανωτούς συνειρμούς έφτασα μερικές γενιές πίσω.
Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως τα κατάφερναν οι γιαγιάδες μας 
και οι ακόμα παλιότερες "νοικοκυρές".

Πλυντήρια ρούχων & πιάτων δεν υπήρχαν, αλλά ούτε ηλεκτρικές σκούπες, ψυγεία,
πάμπερς, ζεστό νερό, απορρυπαντικά...
Τις περισσότερες φορές ούτε καν μπάνιο μέσα στο σπίτι.
Και μάλιστα έκαναν και καμιά 7-8 παιδιά η καθεμία!

Δεν ξέρω πως τα έβγαζαν πέρα. 
Το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι ότι δεν ήταν όλα και τόσο καθαρά,
όπως έχουμε μάθει να ζούμε εμείς τώρα πια.
Αλλιώς δεν γίνεται.
Απλά μαθηματικά! ΔΕΝ γίνεται.

Για αυτό λοιπόν να μην είμαστε αχάριστες!
(για μένα το λέω περισσότερο που γκρινιάζω για τις δουλειές του σπιτιού!χεχε)
Και να εκτιμούμε όλες αυτές τις ανέσεις που ...απλόχερα μας χάρισε η σύγχρονη τεχνολογία!!!