Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

''Η πόλη μου'' Νο2 - Νάπολη Ιταλίας

Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί το πρώτο κείμενο που θα "φιλοξενήσω" στο blog μου είναι της αδερφούλας μου!
Ναι, είναι κι εκείνη 'μια μαμά στα ξένα', η οποία ζει στην Ιταλία και έχει δύο γλυκά ζουζούνια, έναν γιο 8 χρονών και μια κορούλα 5 χρονών, τα ανηψάκια μου που λατρεύω!

Μας έστειλε, λοιπόν, τη δική της ''Μου αρέσει/Δεν μου αρέσει λίστα'', για την πόλη΄της',
τη Νάπολη της Νότιας Ιταλίας!


Έκθεση: "Η πόλη μου" (κάτι σαν 4η δημοτικού...)

Γεια σε όλους και κυρίως στην αδελφούλα μου! Είμαι η μεγάλη αδερφή της Γεωργίας και ζω στη Νάπολη
(κάνε παιδιά σου λέει μετά για να σε γηροκομίσουν...)
Εγώ, λοιπόν, ζω στην Ιταλία και συγκεκριμένα στη Νάπολη.

Υπέρ και κατά... ατελείωτα:

- Η Νάπολη είναι μεσογειακή χώρα και αυτό τη σώζει σε ότι αφορά τον καιρό: ΗΛΙΟΣ, ΗΛΙΟΣ, ΗΛΙΟΣ!
- Είναι μόνο 1ώρα & 10 λεπτά πτήση από τη Ρώμη για Θεσσαλονίκη (πρέπει να φτάσεις εκεί όμως...!) και όσο υπάρχει η Ryanair κοστίζει μόνο 40,00 ευρώ! ΣΟΥΠΕΡ!
- Ο κόσμος είναι γελαστός, "ανοιχτός" και πολύ εκφραστικός.
- Το φαγητό είναι τέλειο (τόσο που έχω αρχίσει να έχω πρόβλημα με τα 'βαριά' φαγητά της μαμάς μας!)
- Υπάρχει ελληνικό σχολείο για τα παιδιά μου!
- Η πόλη είναι πολύ γραφική, με πολλή ιστορία και κουλτούρα.
- Ο cafè napolitano είναι ότι πρέπει για να σε ξυπνήσει το πρωί.
- Είναι γεμάτη Ναπολιτάνους, οι οποίοι είναι κύριοι ακόμα κι όταν σε πειράζουν στο δρόμο!
- Μπορείς να διπλοπαρκάρεις απλά για να πάρεις ένα σάντουιτς και κανένας δεν θα σου πει τίποτα!

Αλλά...
- Οι ναπολιτάνοι στην πλειοψηφία τους είναι κάφροι στην καθημερινή τους ζωή και ως επακόλουθο η πόλη είναι βρώμικη.
- Η οδήγηση στη Νάπολη αποκτά άλλη διάσταση: έχει φανάρια που... δεν μετράνε (έτσι μου το είπαν όταν πρωτοήρθα!), προτεραιότητα στις διασταυρώσεις έχει αυτός με το πιο παλιό αυτοκίνητο (!) και αν -ή μάλλον όταν- σε τρακάρουν σου στέλνουν και γράμμα από το δικηγόρο για τις ζημιές!
- Δεν χιονίζει ΠΟΤΕ. Πρέπει να πάρουμε τα βουνά για να δούμε λίγο χιόνι.
- Τον καφέ τον αντιλαμβάνονται μόνο σαν σφηνάκι ή φάρμακο για να ξυπνήσουν.
- Το σύστημα υγείας και τα νοσοκομεία είναι ακόμα χειρότερα από τα δικά μας (αν είναι αυτό δυνατόν).
- Για να πας να κάνεις μια βουτιά το καλοκαίρι πρέπει να είσαι κάτοχος σκάφους, αλλιώς η πιο κοντινή παραλία είναι 70 χλμ. μακριά και 3,5 ώρες με το αυτοκίνητο!!! Μια φορά το προσπαθήσαμε με το μωρό μικρό και μετά από 2 ώρες και ...40 χλμ αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω (άλλες 2 ώρες! Αξέχαστη εμπειρία!)
- Δεν αντιλαμβάνονται γεύμα χωρίς pasta (μακαρόνια). Pasta με φακές, με φασόλια, με κουνουπίδι, pasta με πατάτες (αυτό το υδατάνθρακες με υδατάνθρακες είναι απίστευτο!) κτλ.
- Τα παιδιά πάνε σχολείο ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ!!!

Αυτά και άλλα πολλά...
Θα μπορούσα να συνεχίσω να γράφω για ώρες, αλλά τα παιδιά θέλουν να παίξουν με το κομπιούτερ!
Φιλάκια πολλά αδελφούλα. Χαιρετισμούς σε όλες τις μαμάδες στα ξένα...

 
(Φιλάκια και από εμένα! Μου λείπεις ΠΑΝΤΑ...)
   

2 σχόλια:

  1. Πρωτον καλο κουραγιο στη μανουλα σας.Δευτερον 2 χρονια τωρα μαθαινω ιταλικα απο τρελα.Ισως να μου το κανει το χατιρι αν του πω τις τιμες του αντρα μου να με φερει. Οι Ιταλοι οντως μας μοιαζουν. Τι σε πειραζει η βρωμα, τα φαναρια και η προτεραιοτητα.Θες να ξεμαθεις σαν την αδερφη σου; Το οτι η θαλασσα ειναι μακρια ειναι προβλημα.Το οτι εχουν σχολειο και το Σαββατο ειναι μαρτυριο.
    Φιλακια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το μόνο που με ενόχλησε είναι το ότι το Σάββατο τα καημένα τα παιδάκια έχουν σχολείο.....
    Μαρία

    (Πρώτη φορά που μπαίνω στο blog σου Γεωργία και μου αρέσει πολύ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή