Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

Ψυχραιμία...


Πριν λίγες μέρες τα είδα ΟΛΑ!
Θα σας πω γιατί... Στην αρχή σκέφτηκα να μην σας το γράψω, κυρίως για να μην τρομάξω κάποιες νεο-μανούλες, αλλά μετά είπα: Καλύτερα να ξέρουν! Μακάρι να ήξερα κι εγώ...

Υπάρχει ένα παιδικό σύνδρομο το λεγόμενο 'Σύνδρομο Κατακράτησης της Αναπνοής'.
Συμβαίνει σε παιδιά μεγαλύτερα των έξι μηνών και μέχρι περίπου πέντε χρονών.
(ωχ, Παναγιά μου έχω πολύ ακόμα...)

Τι είναι αυτό; ΄Οταν ένα παιδί χτυπήσει, πονέσει ή θέλει κάτι πολύ και δεν το "πάρει" αρχίζει και κλαίει έντονα και σε κάποια στιγμή κόβεται η αναπνοή του. Κοκαλώνει, δεν αναπνέει για κάποια δευτερόλεπτα και μπορεί μέχρι και να λιποθυμήσει.
(Αυτό δεν συνέβη σε μας κι ευτυχώς γιατί θα λιποθυμούσα κι εγώ μάλλον από δίπλα).

Από ότι είπε και ο δικός μου παιδίατρος, αλλά και από ότι διάβασα στο ίντερνετ (στα περίπου 2.433 σαιτ που έψαξα...) δεν είναι επικίνδυνο. Θέλει απλά ψυχραιμία. (τώρα πέτυχες!)

Εγώ μόνο ψύχραιμη δεν ήμουν. Την πήρα αγκαλιά άρχισα να τη φυσάω στο πρόσωπο, να τη χτυπάω στην πλάτη, μέχρι και ανάποδα τη γύρισα, με αποτέλεσμα προφανώς να την τρομάξω περισσότερο.
Όλοι λένε πως πρέπει να είσαι ήρεμος να πάρεις το παιδί αγκαλιά και να το φυσήξεις απαλά στο πρόσωπο & να το ηρεμήσεις. Κι εκείνο σε λίγο θα αρχίσει να αναπνέει κανονικά.

Μόνο το φύσημα πέτυχα προσωπικά!
Αφού συνήλθε, δεν μπορώ να σας περιγράψω το τρέμουλο των χεριών μου και των ποδιών μου...
Άσε για το τι σκεφτόμουν μετά... Όπως: "Λες να μην οξυγονώθηκε ο εγκέφαλος";
...κι άλλα τέτοια μαμαδίστικα - υπερβολικά!

Ευτυχώς όλα καλά!
Ελπίζω να μη σας φόβισα, ο σκοπός μου ήταν ακριβώς ο αντίθετος.


4 σχόλια:

  1. Σε πιστεύω απόλυτα ότι τα είδες όλα! Δεν ξέρω τέτοιες στιγμές πώς γίνεται να κρατήσεις την ψυχραιμία σου, ακόμα και εάν ξέρεις τι είναι αυτό που αντιμετωπίζεις. Εύχομαι ποτέ μηνσου ξανατύχει κάτι τέτοιο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. είναι κατι τετοιες στιγμές..που πραγματικα τα "βλέπεις όλα"!! δυστυχως ακόμα κι αν ξερεις τι να κάνεις εκείνη τη στιγμή ειναι δύσκολο να μείνεις ψύχραιμος..κι εγώ είχα ανάλογη περίσταση με πυρετικούς σπάσμούς που τότε δεν ειχα ιδέα τι είναι και ξαφνικά είδα το παιδάκι μου ακίνητο να κοιταει το κενό χωρίς να αντιδράει..ευχαριστούμε για το ποστ! όσες περισσότερες μανούλες γνωρίζουμε τόσο καλύτερα για όλα τα παιδάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Διάβασα με προσοχή όσα μοιράστηκες μαζί μας....στο μεταξύ.....for you βΡΑβειάκι! http://blogoliciouseditoriolista.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εχω ζήσει το φαινόμενο αυτό 2 φορές. Ηταν και οι δύο τρομακτικές αλλά κράτησα την ψυχραιμία μου από ένστικτο και όχι επειδή είχα ακούσει κάτι σχετικά. Καλά έκανες και το κοινοποίησες. Δεν είναι και εντελώς σπάνιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή