Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Yesterday you said tomorrow...



Καλημέρα,
Για σήμερα σου έχω μια άσκηση!
Απλή, απλούστατη...

Κάθησε αναπαυτικά στην πολυθρόνα σου.
Κλείσε τα μάτια.
Πάρε μια βαθιά ανάσα και κράτησέ την για λίγο.
Προσπάθησε για ένα λεπτό να μην σκεφτείς τίποτα.
Και μετά ταξίδεψε στο χρόνο.
Προς τα μπροστά. Ποτέ προς τα πίσω.
Και φτάσε πέρα, είκοσι χρόνια μετά.
Φαντάσου τον εαυτό σου, είκοσι χρόνια μεγαλύτερο να κάθεται σε αυτήν την ίδια πολυθρόνα.
Και προσπάθησε να μαντέψεις τι θα έλεγες στον σημερινό εαυτό σου.
Μια συμβουλή, μια προτροπή...
Να πάψεις να αγχώνεσαι και να στεναχωριέσαι τόσο πολύ με μικροπράγματα; να γελάς πιο πολύ; να δουλεύεις λιγότερο; να τολμήσεις επιτέλους να πραγματοποιήσεις εκείνο το όνειρο που έμεινε για χρόνια στο συρτάρι του μυαλού;
Και μετά άνοιξε τα μάτια...
Ξέρεις κάτι; Είσαι τυχερός... είσαι ξανά είκοσι χρόνια πιο νέος, ζήσε, τόλμα, κάνε αυτό που ονειρεύεσαι...
Και σε είκοσι χρόνια, κάτσε πάλι σε αυτήν την πολυθρόνα.
Με ανοιχτά τα μάτια αυτή τη φορά.
Και με ένα γλυκό χαμόγελο, για τον χρόνο που δεν άφησες να χαθεί, για το όνειρο που έγινε αλήθεια.
Σταμάτα τα σχέδια, η ζωή είναι ΤΩΡΑ!

(Εϊ, ψιτ, ...Γεωργία, σε σένανε μιλάω...)


*Πηγή φωτογραφίας 1
*Πηγή φωτογραφίας 2

 photo sig1.png

2 σχόλια:

  1. 20 χρόνια μετα..??? Σίγουρα θα με συμβούλευα να χαίρομαι την κάθε μέρα και να περνάω όσο μπορω περισσότερο χρόνο με το μωράκι μου! Γιατί σε 20 χρόνια θα είναι πια παλικάρι, θα έχει ανοίξει τα φτερά του, δεν θα περνάει πια χρόνο με τη μανούλα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό θα έλεγα και εγώ να περνάμε αν όχι όλο αλλά τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο μας με τα μικράκια μας! Δεν θα τα έχουμε για πολύ...θα περάσουν τα χρόνια και ποιος ξέρει που θα πάνε...Παναγία μου τώρα που το σκέφτομαι ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή