Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Κι εσένα γιατί είπαμε ότι σε νοιάζει;;;

'Οποτε έρχομαι στην Ελλάδα θυμάμαι πόσο εκνευριστικό είναι να έχουν όλοι άποψη για θέματα που αφορούν το παιδί σου. Κι όταν λέω όλοι, εννοώ ΟΛΟΙ!
Δεν με πειράζει φυσικά μια συμβουλή ή μια σκέψη που προέρχεται από την οικογένειά μου ή από την κολλητή μου, αλλά όταν ο κάθε άσχετος λέει τη γνώμη του, μου ανάβουν τα λαμπάκια!

Σε μια από τις πρωινές μας βόλτες αυτές τις μέρες, μπήκαμε με τη Νικόλ σε ένα αρτοποιείο να αγοράσω κουλουράκια. Μια κυρία που έβγαινε εκείνη την ώρα από το μαγαζί, κοντοστέκεται δίπλα μας, κοιτάει τη Νικόλ και της λέει:
-Μεγάλο κορίτσι και φοράς πιπίλα; (μεγάλο κορίτσι 1,5 χρονών;!; και εν πάση περιπτώσει ΤΙ σε νοιάζει;)
Φυσικά η Νικόλ δεν της έδωσε καμία σημασία και καλά έκανε.
Αλλά η μαμά της Νικόλ αρχίζει και εκνευρίζεται... Παρόλα αυτά κρατιέμαι στο ύψος μου και δε λέω τίποτα. Η κυρία όμως με το μοβ μαλλί γυρίζει προς το μέρος μου και ξαναλέει:
-Μεγάλο παιδί γιατί του φοράτε πιπίλα; (βρε καημός...)
Εγώ με ένα ελαφρώς ξινισμένο ύφος απαντώ:
-Δεν της τη φόρεσα εγώ, τη φόρεσε μόνη της, γιατί είναι ελεύθερος άνθρωπος και κάνει ότι θέλει.
Η κυρία με το μοβ μαλλί βραχυκύκλωσε στιγμιαία με την απάντησή μου, αλλά συνέχισε ακάθεκτη:
- Θα χαλάσουν τα δόντια του, μου λέει.
- Ε, δεν πειράζει έχουμε λεφτά και θα της τα φτιάξουμε!
Τη φαντάζομαι καθώς απομακρυνόταν, να κουνάει το κεφάλι και να σκέφτεται "με τέτοια μάνα τι περιμένεις;" (χιχχχιιχ...)

Σας έχω ξαναπεί πόσο αγενής μπορώ να γίνω όταν νιώθω ότι ο άλλος "χώνεται" χωρίς να έχει το δικαίωμα. Κι αυτό γιατί όταν ήμουν νεο-μανούλα είχα μπει σε μια διαδικασία να απαντώ, να εξηγώ και να δικαιολογούμαι στον κάθε ένα για τις επιλογές μου.
Μέχρι που κάποια στιγμή είπα στον εαυτό μου "μήπως χαλάς τον χρόνο σου"; Μάλλον ναι!
Από τότε δεν ξόδεψα ούτε ένα παραπάνω λεπτό για να εξηγήσω σε κάποιον γιατί διάλεξα να μη δουλεύω, ή γιατί αλέθω ακόμα το φαγητό του μωρού, ή γιατί την κοιμίζω εγώ, ή γιατί φοράει πιπίλα.
Η κάθε μαμά ξέρει τι είναι καλύτερο για το παιδί της και σίγουρα μια συμβουλή δεν είναι ποτέ κακή. Αλλά έχεις σκεφτεί εσύ ξαδέρφη, κουμπάρα, θεία, φίλη της φίλης, γειτόνισσα, κυρία στο σούπερ μάρκετ κ.ο.κ, ότι εκτός από σένα ένα σωρό άλλοι έχουν και από μια δικιά τους συμβουλή;;
Συγγνώμη αλλά δε θα πάρω!!

12 σχόλια:

  1. και καλα θα κανεις να "μην παρεις" γιατι ο καθενας νομιζει οτι εχει τη σωστη άποψη για το καθετι. ιδιως οι μεγαλυτερες γυναικες βλ. γιαγιαδες πολλες φορες, που σαν πιο μεγαλες θεωρουν οτι ο,τι αφορα ενα παιδι ξερουν παντα καλυτερα...στο κατω κατω απο τα λαθη μας μαθαινουμε ολοι, κι οχι μονο από συμβουλες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα πήρες άγρια κοριτσι...Και μένα μου συμβαινει συχνά αλλά συνήθως τους γράφω η απανταω κάτι αντιστοιχο..χεχε!!! Εγώ πάντως το φωνάζω και το πιστεύω: κάθε μανα είναι η καλύτερη για το παιδί της!!! Και κάνει ότι πιστεύει εκείνη σωστο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχεις απόλυτο δίκιο, κι εγώ εκνευρίζομαι με κάτι τέτοια! Μη μασάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έχεις απόλυτο δίκιο να εκευρίζεσαι... Δεν λέω οι στενοί συγγενείς βλ. γιαγιάδες μπορούν να εκφέρουν μια γνώμη (αν και πολλές φορές είναι αναχρονιστική), αλλά ο κάθε άσχετος στο δρόμο τι δουλειά έχει; Όπως και να είναι εσύ ξέρεις καλύτερα ως μανούλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαααα !!! Εγώ πλέον τα 'χω συνηθίσει ! Μην τ' αφήνεις να σου χαλάνε την διάθεση, δεν αξίζει.

    Πάντως - για να γελάσουμε λίγο - πριν 4 χρόνια, όταν ο Πάρις μου ήταν 3 χρονών, είχαμε κατεβεί για Πάσχα στην Ελλάδα. Είχαμε πάει να δούμε μια φίλη μου στην Ξάνθη και μου λέει "να πάρω τον Πάρι να τον πάω στο ζαχαροπλαστείο να του αγοράσω ό,τι θέλει ;" "Πάρ'τον" της λέω. Ο καιρός πολύ καλός κι εμείς - συνηθισμένοι από τον καιρό της Αγγλίας - είμασταν όλοι με τα κοντομάνικα. Πάει η φίλη μου με τον Πάρι στο ζαχαροπλαστείο και την σταματάει μια γιαγιά (παρόμοια με την γιαγιά της δικής σου περίπτωσης) στο πεζοδρόμιο και γίνεται ο ακόλουθος διάλογος:
    Γιαγιά: Ιιιιιιιιιιι !!! Πού το πας καλέ το παιδί κοντομάνικο ;;; Θα πουντιάσει !!!
    Φίλη μου: Εεεεεεε ... δεν είναι δικό μου το παιδί ... της φίλης μου είναι. Και δεν του 'βαλε ζακέτα.
    Γιαγιά: Κι εσύ μυαλό δεν είχες που το πήρες και το 'βγαλες έτσι ;
    Φίλη μου: ......................................

    Όταν γύρισαν πίσω, η φίλη μου η κακομοίρα ήταν κατακόκκινη από τα νεύρα της και που δεν βρήκε κάτι ν' απαντήσει στην γιαγιά ! Εγώ πάλι το βρήκα πολύ αστείο κι έσκασα στα γέλια !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. χαχαχαχα!!
    Καλημερα Γεωργια!
    Μην μασας!!!αστους να λενε!Δικη μας ειναι η ζωη,δικη μας η οικογενεια,κουμαντο ο καθενας σπιτι του.Απλο!!κοιταξτε να περασετε σουπερ κ αι.... αστους να λενε!!!!
    :-) efi holland

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλά κάνεις και απαντάς έτσι! Και εγώ έτσι πρέπει να κάνω αλλα δεν.... :(
    Πέρισυ το φθινόπωρο που η Αγνή μου ήταν 8-9 μηνών είμασταν στο χωριό και το πρωί ή το απόγευμα που βγαίναμε βόλτα οι μισές κυρίες του χωριού μου έλεγαν γιατι δεν της φοράω καλτσάκια και οι άλλες μισές να της τα βγάλω (αν της φορούσα). Κάποια στιγμή είχα μπλοκάρει... γιατί είμαι σίγουρη ότι κάποιες που έλεγαν να μην της φοράω, μετά μου "την έλεγαν" που της φορούσα... άντε να "βρεις" τον καθένα!!! :))))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κι εγώ νευριάζω με τέτοια..μάλλον δεν πρέπει να ασχολούμαστε! Τη ζαχαρένια μας χαλάμε, που λένε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χα χα χα εγω φαντάζομαι την μανταμ με το μωβ μαλλι.... Πραγματικά λες και την βλέπω μπροστά μου με το γνωστό ύφος που μου την δίνει απίστευτα! Και εγω δυστυχώς σε κάτι τέτοια ειμαι αρκετά αγενης και όχι μόνο με άγνωστους αλλά και με συγγενείς και φίλους... Καλά έκανες και μια χαρά απαντησες εγω μαζί σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. θα σου πω εγω γιατι με νοιαζει..
    γιατι δεν εχω αλλα πραγματα να ασχοληθω και μου αρεσει να χωνω την μυτη μου παντου!!!

    κραταω την ατακα ελαφρως τροποποιμενη στα μετρα μας[εχω αντρα οδοντοτεχνιτη και θα τα φιταξει τσαμπα!] γιατι ολο και καπου θα μου χρειαστει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλά έκανες και απάντησες. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο εκνευρίζομαι όταν αρχίζουν να μου λένε και εμένα διάφορα τέτοια. Να κάνουν κουμάντο στα δικά τους παιδιά ή εγγόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δε θα μπορούσα να τοποθετηθώ καλύτερα. Και μένα με εκνευρίζουν φοβερά οι διάφορες παρατηρήσεις από τρίτους ειδικά όταν συνοδεύονται από σχόλια του τύπου : το δικό μας 8 μηνών περπατούσε, το δικό μας έβγαλε την πάνα στους 18 μήνες, το δικό μας μιλάει καθαρά από το πρώτο χρόνο κ.λ.π. Τώρα πια , μετά και το τρίτο παιδί, όχι μόνο δεν απαντάω αλλά κάνω ότι δεν άκουσα κιόλας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή